3208. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبَانَ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ دَاوُدَ بْنِ أَبِي هِنْدٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، رضى الله عنها قَالَتْ لَوْ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم كَاتِمًا شَيْئًا مِنَ الْوَحْىِ لَكَتَمَ هَذِهِ الآيَةَِ : ( إذْ تَقُولُ لِلَّذِي أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِ وَأَنْعَمْتَ عَلَيْهِ ) الآيَةَ . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Bize Muhammed b. Ebân anlattı. Bize İbn Ebî Adî anlattı. (O da) Dâvûd b. Ebî Hind’den, (o) Şa’bî’den, (o) Mesrûk’tan, (o da) Âişe (r.anha)’dan nakletti. (Âişe) şöyle dedi: "Eğer Peygamber (s.a.v.) vahiyden bir şeyi gizleyecek olsaydı, şu ayeti gizlerdi: 'Hani sen Allah’ın kendisine nimet verdiği ve senin de kendisine nimet verdiğin kimseye diyordun ki...' (Ahzâb 33:37) ayeti." (Ebû Îsâ) Dedi ki: Bu hadis hasen sahihtir.