3511. Hadis
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ يَعْقُوبَ، حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَاصِمٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أُمِّهِ أُمِّ سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا أَصَابَ أَحَدَكُمْ مُصِيبَةٌ فَلْيَقُلْ : ( إنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ ) اللَّهُمَّ عِنْدَكَ احْتَسَبْتُ مُصِيبَتِي فَأْجُرْنِي فِيهَا وَأَبْدِلْنِي مِنْهَا خَيْرًا " . فَلَمَّا احْتُضِرَ أَبُو سَلَمَةَ قَالَ اللَّهُمَّ اخْلُفْ فِي أَهْلِي خَيْرًا مِنِّي فَلَمَّا قُبِضَ قَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ : ( إنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ ) عِنْدَ اللَّهِ احْتَسَبْتُ مُصِيبَتِي فَأْجُرْنِي فِيهَا . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ . وَرُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ مِنْ غَيْرِ هَذَا الْوَجْهِ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو سَلَمَةَ اسْمُهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الأَسَدِ .
İbrahim b. Ya’kûb bize anlattı; Amr b. Âsım bize anlattı; Hammâd b. Seleme bize anlattı; Sâbit’ten; Amr b. Ebî Seleme’den; annesi Ümmü Seleme’den; Ebû Seleme’den; Resûlullah (sallallâhu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Sizden birine bir musibet isabet ettiğinde şöyle desin: { Şüphesiz biz Allah’a aidiz ve şüphesiz O’na döneceğiz. } (Bakara, 2/156) ‘Allah’ım! Musibetimin ecrini senin katında bekliyorum; bu musibetimde beni mükâfatlandır ve bana ondan daha hayırlısını ver!’” Ebû Seleme can çekişirken şöyle dedi: “Allah'ım! Aileme benden daha hayırlı bir halef ver.” O vefat edince Ümmü Seleme şöyle dedi: “{ Şüphesiz biz Allah’a aidiz ve şüphesiz O’na döneceğiz. } Allah katında musibetimin ecrini bekliyorum; bu musibetimde beni mükâfatlandır.” Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis bu veçhiyle hasen gariptir. Bu hadis Ümmü Seleme’den; Nebi’den (sallallâhu aleyhi ve sellem) bu veçhin gayrısı ile de rivayet edilmiştir. Ebû Seleme’nin ismi Abdullah b. Abdi'l-Esed’dir.