3656. Hadis
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعِيدٍ الْجَوْهَرِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي أُوَيْسٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بِلاَلٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ، قَالَ أَبُو بَكْرٍ سَيِّدُنَا وَخَيْرُنَا وَأَحَبُّنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ .
Bize İbrahim b. Said el-Cevheri anlattı; dedi ki: Bize İsmail b. Ebi Üveys, Süleyman b. Bilal'den, o Hişam b. Urve'den, o babasından, o Aişe'den, o da Ömer b. el-Hattab'dan naklederek haber verdi. Ömer şöyle dedi: “Ebu Bekir efendimizdir, en hayırlımızdır ve Resûlullah (sallallâhu aleyhi ve sellem)'e en sevimli olanımızdır.” Ebu İsa dedi ki: Bu hadis sahih gariptir.