3746. Hadis
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ صَخْرِ بْنِ جُوَيْرِيَةَ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، قَالَ أَوْصَى الزُّبَيْرُ إِلَى ابْنِهِ عَبْدِ اللَّهِ صَبِيحَةَ الْجَمَلِ فَقَالَ مَا مِنِّي عُضْوٌ إِلاَّ وَقَدْ جُرِحَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . حَتَّى انْتَهَى ذَاكَ إِلَى فَرْجِهِ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ حَدِيثِ حَمَّادِ بْنِ زَيْدٍ .
Bize Kuteybe anlattı; dedi ki: Bize Hammad b. Zeyd, Sahr b. Cuveyriye'den, o Hişam b. Urve'den naklederek anlattı. (Hişam) dedi ki: Zübeyr, Cemel (vakası) sabahında oğlu Abdullah'a vasiyette bulundu ve şöyle dedi: “Benim hiçbir uzvum yoktur ki Resûlullah (sallallâhu aleyhi ve sellem) ile beraberken yaralanmış olmasın.” (Hişam dedi ki): Hatta bu (yaralar) onun avret yerine kadar ulaşmıştı. Ebu İsa dedi ki: Bu hadis, Hammad b. Zeyd'in rivayeti olarak hasen gariptir.