3767. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ حَاتِمُ بْنُ سِيَاهٍ الْمَرْوَزِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ قُسَيْطٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ كُنَّا نَدْعُو جَعْفَرَ بْنَ أَبِي طَالِبٍ رضى الله عنه أَبَا الْمَسَاكِينِ فَكُنَّا إِذَا أَتَيْنَاهُ قَرَّبْنَا إِلَيْهِ مَا حَضَرَ فَأَتَيْنَاهُ يَوْمًا فَلَمْ يَجِدْ عِنْدَهُ شَيْئًا فَأَخْرَجَ جَرَّةً مِنْ عَسَلٍ فَكَسَرَهَا فَجَعَلْنَا نَلْعَقُ مِنْهَا . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ حَدِيثِ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ .
Bize Ebu Ahmed Hatim b. Siyah el-Mervezî anlattı; bize Abdürrezzak anlattı, bize Ma'mer haber verdi, İbn Aclan'dan, o Yezid b. Kusayt'tan, o Ebu Seleme'den, o da Ebu Hureyre'den naklederek dedi ki: Biz Cafer b. Ebi Talib'i (r.a.) “Ebu'l-Mesakin” (Yoksulların Babası) diye çağırırdık. Ona gittiğimizde (evinde) hazır bulunanı bize ikram ederdi. Bir gün ona gittik, yanında bir şey bulamadı. Bunun üzerine bal dolu bir çömlek çıkardı ve onu kırdı; biz de ondan yalamaya başladık. Ebu İsa dedi ki: Bu hadis, Ebu Seleme'nin Ebu Hureyre'den rivayeti olarak hasen gariptir.