3867. Hadis
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنِ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ، قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ وَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ " إِنَّ بَنِي هِشَامِ بْنِ الْمُغِيرَةِ اسْتَأْذَنُونِي فِي أَنْ يُنْكِحُوا ابْنَتَهُمْ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ فَلاَ آذَنُ ثُمَّ لاَ آذَنُ ثُمَّ لاَ آذَنُ إِلاَّ أَنْ يُرِيدَ ابْنُ أَبِي طَالِبٍ أَنْ يُطَلِّقَ ابْنَتِي وَيَنْكِحَ ابْنَتَهُمْ فَإِنَّهَا بَضْعَةٌ مِنِّي يَرِيبُنِي مَا رَابَهَا وَيُؤْذِينِي مَا آذَاهَا " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَقَدْ رَوَاهُ عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنِ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ نَحْوَ حَدِيث اللَّيْث .
Bize Kuteybe anlattı; dedi ki: Bize Leys anlattı, İbn Ebi Müleyke'den, o Misver b. Mahreme'den, dedi ki: Nebi'yi (sallallâhu aleyhi ve sellem) minberde iken şöyle buyururken işittim: “Hişam b. Muğire oğulları, kızlarını Ali b. Ebi Talib ile nikahlamak için benden izin istediler. İzin vermem, sonra izin vermem, sonra yine izin vermem! Ancak Ebu Talib'in oğlu, benim kızımı boşayıp onların kızını nikahlamak isterse o başka. Çünkü o (Fâtıma) benden bir parçadır. Onu şüpheye düşüren (rahatsız eden) şey beni de şüpheye düşürür (rahatsız eder), ona eziyet veren şey bana da eziyet verir.” Ebu İsa dedi ki: Bu hadis hasen sahihtir. Amr b. Dinar da İbn Ebi Müleyke aracılığıyla Misver b. Mahreme'den, Leys hadisinin benzerini rivayet etmiştir.