3873. Hadis
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ خَالِدِ بْنِ عَثْمَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي مُوسَى بْنُ يَعْقُوبَ الزَّمْعِيُّ، عَنْ هَاشِمِ بْنِ هَاشِمٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ وَهْبٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّ أُمَّ سَلَمَةَ أَخْبَرَتْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم دَعَا فَاطِمَةَ يَوْمَ الْفَتْحِ فَنَاجَاهَا فَبَكَتْ ثُمَّ حَدَّثَهَا فَضَحِكَتْ . قَالَتْ فَلَمَّا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَأَلْتُهَا عَنْ بُكَائِهَا وَضَحِكِهَا قَالَتْ أَخْبَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ يَمُوتُ فَبَكَيْتُ ثُمَّ أَخْبَرَنِي أَنِّي سَيِّدَةُ نِسَاءِ أَهْلِ الْجَنَّةِ إِلاَّ مَرْيَمَ ابْنَتَ عِمْرَانَ فَضَحِكْتُ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ .
Bize Muhammed b. Beşşâr anlattı. Dedi ki: Bize Muhammed b. Hâlid b. Asme, Mûsâ b. Yakub ez-Zem'î'den, o Hâşim b. Hâşim'den, o Abdullah b. Vehb'den naklen anlattı. Ona da Ümmü Seleme haber vermiş ki: Resûlullah (sallallâhu aleyhi ve sellem) Fetih günü Fâtıma'yı çağırdı ve ona gizlice bir şeyler konuştu. Fâtıma ağladı. Sonra onunla (tekrar) konuştu, Fâtıma güldü. Dedi ki: Resûlullah (sallallâhu aleyhi ve sellem) vefat edince ona ağlamasını ve gülmesini sordum. Dedi ki: "Resûlullah (sallallâhu aleyhi ve sellem) bana öleceğini haber verdi, ben de ağladım. Sonra bana, İmran kızı Meryem hariç cennet ehli kadınlarının hanımefendisi (seyyidesi) olduğumu haber verdi, ben de güldüm." Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis bu vecihten hasen gariptir.