591. Hadis
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ يُونُسَ الْكُوفِيُّ، حَدَّثَنَا الْمُحَارِبِيُّ، عَنِ الْحَجَّاجِ بْنِ أَرْطَاةَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ هُبَيْرَةَ بْنِ يَرِيمَ، عَنْ عَلِيٍّ، وَعَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَنِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ، قَالاَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِذَا أَتَى أَحَدُكُمُ الصَّلاَةَ وَالإِمَامُ عَلَى حَالٍ فَلْيَصْنَعْ كَمَا يَصْنَعُ الإِمَامُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْلَمُ أَحَدًا أَسْنَدَهُ إِلاَّ مَا رُوِيَ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ . قَالُوا إِذَا جَاءَ الرَّجُلُ وَالإِمَامُ سَاجِدٌ فَلْيَسْجُدْ وَلاَ تُجْزِئُهُ تِلْكَ الرَّكْعَةُ إِذَا فَاتَهُ الرُّكُوعُ مَعَ الإِمَامِ وَاخْتَارَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ أَنْ يَسْجُدَ مَعَ الإِمَامِ وَذَكَرَ عَنْ بَعْضِهِمْ فَقَالَ لَعَلَّهُ لاَ يَرْفَعُ رَأْسَهُ فِي تِلْكَ السَّجْدَةِ حَتَّى يُغْفَرَ لَهُ .
Bize Hişâm b. Yûnus el-Kûfî anlattı; bize el-Muhâribî anlattı; Haccâc b. Ertât'tan; Ebû İshâk'tan; Hübeyre b. Yerîm'den; Ali'den; ve Amr b. Mürre'den; İbn Ebî Leylâ'dan; Muâz b. Cebel'den; dediler ki: Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Sizden biriniz namaza geldiğinde, imam ne halde ise o da imamın yaptığı gibi yapsın.” Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis gariptir. Bu vecihten rivayet edilmesi dışında, onu isnad eden bir kimseyi bilmiyoruz. İlim ehli yanında amel bunun üzerinedir. Dediler ki: “Kişi (namaza) geldiğinde imam secdede ise secde etsin. Eğer imamla birlikte rükuu kaçırmışsa o rekat onun için sayılmaz (yeterli olmaz).” Abdullah b. el-Mübârek imamla birlikte secde etmeyi tercih etmiştir ve bazılarından zikrederek şöyle demiştir: “Belki de o secdeden başını kaldırmadan günahları bağışlanır.”