679. Hadis
حَدَّثَنَا الْقَاسِمُ بْنُ دِينَارٍ الْكُوفِيُّ، حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنِ الْحَجَّاجِ بْنِ دِينَارٍ، عَنِ الْحَكَمِ بْنِ جَحْلٍ، عَنْ حُجْرٍ الْعَدَوِيِّ، عَنْ عَلِيٍّ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ لِعُمَرَ " إِنَّا قَدْ أَخَذْنَا زَكَاةَ الْعَبَّاسِ عَامَ الأَوَّلِ لِلْعَامِ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى لاَ أَعْرِفُ حَدِيثَ تَعْجِيلِ الزَّكَاةِ مِنْ حَدِيثِ إِسْرَائِيلَ عَنِ الْحَجَّاجِ بْنِ دِينَارٍ إِلاَّ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ وَحَدِيثُ إِسْمَاعِيلَ بْنِ زَكَرِيَّا عَنِ الْحَجَّاجِ عِنْدِي أَصَحُّ مِنْ حَدِيثِ إِسْرَائِيلَ عَنِ الْحَجَّاجِ بْنِ دِينَارٍ . وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ عَنِ الْحَكَمِ بْنِ عُتَيْبَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مُرْسَلاً . وَقَدِ اخْتَلَفَ أَهْلُ الْعِلْمِ فِي تَعْجِيلِ الزَّكَاةِ قَبْلَ مَحِلِّهَا فَرَأَى طَائِفَةٌ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ أَنْ لاَ يُعَجِّلَهَا . وَبِهِ يَقُولُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ قَالَ أَحَبُّ إِلَىَّ أَنْ لاَ يُعَجِّلَهَا . وَقَالَ أَكْثَرُ أَهْلِ الْعِلْمِ إِنْ عَجَّلَهَا قَبْلَ مَحِلِّهَا أَجْزَأَتْ عَنْهُ . وَبِهِ يَقُولُ الشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَاقُ .
Bize Kâsım b. Dînâr el-Kûfî anlattı; dedi ki: Bize İshâk b. Mansûr anlattı; İsrâîl'den; Haccâc b. Dînâr'dan; Hakem b. Cahl'den; Hucr el-Adevî'den; Alî'den; (naklettiğine göre): Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem Ömer'e şöyle buyurdu: “Biz Abbâs'ın (gelecek) seneki zekâtını geçen yıl (peşin) aldık.” Dedi ki: Bu konuda İbn Abbâs'tan da hadis rivayet edilmiştir. Ebû Îsâ dedi ki: Ben İsrâîl'in Haccâc b. Dînâr'dan rivayet ettiği “Zekâtı acele verme (ta'cil)” hadisini sadece bu veçhiyle biliyorum. Benim yanımda İsmâîl b. Zekeriyyâ'nın Haccâc'dan rivayeti, İsrâîl'in Haccâc b. Dînâr'dan rivayetinden daha sahihtir. Bu hadis Hakem b. Uteybe'den; Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'den mürsel olarak da rivayet edilmiştir. İlim ehli, zekâtın vakti gelmeden acele verilmesi konusunda ihtilaf etmişlerdir. İlim ehlinden bir grup, onun acele verilmemesi görüşündedir. Bu Süfyân es-Sevrî'nin görüşüdür. O: “Bana göre acele verilmemesi daha sevimlidir” demiştir. İlim ehlinin çoğu ise; kişi zekâtını vakti gelmeden acele verirse bunun kendisi adına (borcunu düşürmeye) yeteceği görüşündedir. Şâfiî, Ahmed ve İshâk da bu görüştedir.