Arabic Uthmani · Diyanet İşleri
اَنْ كَانَ ذَا مَالٍ وَبَن۪ينَۜ
10,11,12,13,14. Yemin edip duran, aşağılık, daima kusur arayıp kınayan, durmadan söz taşıyan, iyiliği hep engelleyen, saldırgan, günaha dadanmış, kaba saba; bütün bunların ötesinde bir de soysuz olan kimseye mal ve oğulları vardır diye, sakın boyun eğme.
Malmülk ve evlat sahibi bile olsa.
Oğulları, malları bulunsa dahi başeğme sen
Mal mülk ve oğullarla şımaranlara (sakın yakınlık gösterme!).
14,15,16. Âyâtımız okundığı vakit "Bunlar esâtîr-i kadîmedir" diyenlerin emvâli ve evlâdı kesretli dahî olsa burunlarına bir leke uracağız.
10, 11, 12, 13, 14. (Resûlüm!) Alabildiğine yemin eden, aşağılık, daima kusur arayıp kınayan, durmadan lâf götürüp getiren, iyiliği hep engelleyen, mütecâviz, günaha dadanmış, kaba ve haşin, bütün bunlardan sonra bir de soysuzlukla damgalanmış kimselerden hiçbirine, mal ve oğulları vardır diye, sakın boyun eğme.
Mal ve çocuk sahibidir diye (onlara uyma).
Mal sahibi olmuş ve oğulları var diye
Mal ve oğulları var diye (böyle davranır).
O, mal ve oğulları var, diye (şımardığı için) böyle (rezilce) davranır.
Mal (servet ve imkân) ve çocuklar (cemaat ve teşkilat) sahibi oldu diye (azgınlaşıp böbürlenen).
Mal ve oğulları¹ var diye.
10-14. daħı boyun virme her and içiciye çoķ ħor olmışdur ādem ardınca yavuz söyleyici yüri-y-ici ķov-ıla yıġıcı ħayrı ḥaddan geçici çoķ yazuķlu iri aśarmaz şundan śoñra ḥaramza eger oldur-ise mal issi daħı oġlanlar issi.
(Öylesini tanıma) mal ve oğullar saahibi olmuş diye.
10,11,12,13,14. (Habîbim, yâ Muhammed!) Çok yemîn eden, aşağılık (kıymetli bir görüşe sâhib olmayan), dâimâ ayıplayan (insanların arkasından dudak büken), hep koğuculuk peşinde gezen, her zaman hayra mâni' olan, haddi aşan (hakkı çiğneyen), alabildiğine günahkâr, zorba; bun(lar)dan sonra (bir de) soysuzlukla damgalanmış kimselerden hiçbirine, mal ve oğullar sâhibi oldu diye itâat etme!
Mal (servet) ve çocuklar sahibi olmuş diye.
Malı ve oğulları çok var diye.
Mal edinmiş, çocuk edinmiş diye sakın ona saygı göstereyim deme.
Mal ve evlât sahibi olması yüzünden, itaat etme.
Mal ve evlat sahibi olsa da⁹
Mal (servet) ve çocuklar sahibi oldu diye.
mal, mülk, evlat sahibiymiş diye,
10-14. Olur olmaz yemin eden, aşağılık, daima kusur arayıp iğneleyen, durmadan laf götürüp getiren, iyiliği hep engelleyen, saldırgan, günahkâr, huysuz ve kaba, üstelik karakteri bozuk kimselere, serveti ve çocukları var diye sakın boyun eğme.
İşte bu tip insan, mal. mülk ve çoluk. çocuk sahibi olduğundan dolayı,ekonomik ve sosyal imkanı nedeniyle küstahça bir kibre kapılır ve:
Mal ve oğullara sahip oldu diye!
Çünkü bütün bunlar, iki kırık mal sahibi olmaktan kaynaklanıyor.
İnkâr edenler kendilerine verdiğimiz mallar ve evlatlarından dolayı şımarırlar. Rabbin tarafından verilenleri kendilerinin kazandıklarına inanırlar. Rabbinden gelen nimetleri inkâr ederek azgınlaşırlar. Hâlbuki biz o nimetleri onlara imtihan için vermiştik. Şımarıklıkları yüzünden imtihanı kaybederler.
Malı ve çocukları var diye (şımardığından),
14,15. (Bir de) o,¹ servete ve oğullara sahip olduğu için kendisine âyetlerimiz okunduğu zaman: “(Bunlar) eskilerin masallarıdır.” diyene (itaat etme.)
Onun mal-mülk ve çocuk sahibi olmasından mıdır
Neymiş! Mal mülk ve evlat sahibiymiş! 8/36, 48/11
“Demek mal ve servet sahibi, oğullarıyla güç ve iktidar sahibi imiş!”
Bütün bunların nedeni,[⁵²³⁹] onun mal ve çocuklara sahip olması idi[⁵²⁴⁰]
Mal ve oğullar sahibi olmuş diye.
13,14. -İnsanlara- kaba ve haşin davranan, soysuz damgasını yemiş olan bir kimseye, mal ve oğullar sahibi olmuş diye, sakın iltifat etme.
Mal ve oğullar sâhibi olmakla (yolunu şaşırmış).
Mal ve oğul sahibi olması sebebiyle.
olduġı‐çun māl eyesi ve oġul ḳız eyesi.
10, 11, 12, 13, 14, 15, 16. Sakın uyma: Servet ve hanedan sahibi diye, o bol bol yemin eden, değersiz adama! O gammaz, söz gezdiren, hayrın önünü kesene, o saldırgana, günaha dadanmışa! Şerefsiz, kaba, hem de soysuz olana! Kendisine âyetlerimiz okunduğunda “Bu eski insanların masalları! ” diyene, yakında onun burnunu dağlayıp damga basarız. [74, 11-26; 6, 25; 8, 31; 46, 17]
Mal ve oğullar sahibi olmuş diye (yolunu şaşırmış).
O, mal ve evlâd sâhibi oldığı içün ona meyl ider misin?
Malı ve oğulları var diye şımarır.
Mal ve oğullar sahibidir diye.
Malları, oğulları var diye onlara uyma.
Mal ve oğullar sahibi olmuş da ne olmuş?
Mal (servet) ve çocuklar sahibi oldu diye,
Mal sahibidir ve oğulları vardır diye, (bunlara itaat etme).
Mal ve evladı var diye, (eşrafa asalak olmuştur.)
14,15. Mal ve çocuklarına güvenip, kendisine okunan âyetlerimize yönelik olarak, “Öncekilerin masalıdır” diyene de uyma!