Arabic Uthmani · Diyanet İşleri
عُتُلٍّ بَعْدَ ذٰلِكَ زَن۪يمٍۙ
10,11,12,13,14. Yemin edip duran, aşağılık, daima kusur arayıp kınayan, durmadan söz taşıyan, iyiliği hep engelleyen, saldırgan, günaha dadanmış, kaba saba; bütün bunların ötesinde bir de soysuz olan kimseye mal ve oğulları vardır diye, sakın boyun eğme.
Ayrıca da çirkin ve kötü huylu soysuza.
Onursuza, soysuza
Kaba, zorba üstüne üstlük şımarık soysuzlara,
11,12,13. Ânlar aslı nâ-ma’lûm furûmâye âdemdirler, hayrı men’ iderler, hadden ziyâde günâh işlerler, mücrimdirler.
10, 11, 12, 13, 14. (Resûlüm!) Alabildiğine yemin eden, aşağılık, daima kusur arayıp kınayan, durmadan lâf götürüp getiren, iyiliği hep engelleyen, mütecâviz, günaha dadanmış, kaba ve haşin, bütün bunlardan sonra bir de soysuzlukla damgalanmış kimselerden hiçbirine, mal ve oğulları vardır diye, sakın boyun eğme.
İnsafsız ve sahtekar.
zobu, sonrada dakma (zenîm)
Kaba ve haşin, sonra da kötülükle damgalı,
(Ve o) son derece kaba ve saygısız, (her türlü kötülüğün simgesi hâline gelmiş) nesebi belli olmayan bir soysuzdur.
Zorba, saygısız, sütü bozuk, ayrıca vicdanı çürük kimselere de kıymet verme! (Rezilliği bir marifet ve meslek haline getirenlere de kulak asıp bu tiplerin peşine gitme.)
Zorba, kötü karakterli kimselere;
10-14. daħı boyun virme her and içiciye çoķ ħor olmışdur ādem ardınca yavuz söyleyici yüri-y-ici ķov-ıla yıġıcı ħayrı ḥaddan geçici çoķ yazuķlu iri aśarmaz şundan śoñra ḥaramza eger oldur-ise mal issi daħı oġlanlar issi.
10,11,12,13. (Doğruya da, eğriye de) alabildiğine yemîn eden, izzet-i nefsi bulunmayan, (ötekini berikini) dâima ayıblayan, (gammazlıkla) lâf getirib götürmiye koşan, (insanları) hayırdan durmayıb men'eyleyen aşırı zaalim, çok günahkâr, kaba, haşin, bütün bunlardan başka da kulağı kesik (damgalı soysuz) olan her kişiyi tanıma (onlara boyun eğme)!
10,11,12,13,14. (Habîbim, yâ Muhammed!) Çok yemîn eden, aşağılık (kıymetli bir görüşe sâhib olmayan), dâimâ ayıplayan (insanların arkasından dudak büken), hep koğuculuk peşinde gezen, her zaman hayra mâni' olan, haddi aşan (hakkı çiğneyen), alabildiğine günahkâr, zorba; bun(lar)dan sonra (bir de) soysuzlukla damgalanmış kimselerden hiçbirine, mal ve oğullar sâhibi oldu diye itâat etme!
Katı yürekli (acımasız) zalime ve bütün bunların ötesinde (hiçbir kimseye) kötülükten başka hiçbir faydası olmayan (egoist, çıkarcı ve kötü karakterli) kimselere (uyma). (*)
Bundan sonra soysuzluk yapan zorbaya,
saygısızdır, bütün bunlardan başka da soysuzdur.
Bununla beraber kaba ve soysuz olan herhangi bir kimseye,
Kaba saba üstelik de soysuz/kötülükle damgalı olana [zenîm],
Kabaya, sonra da soysuza.
kaba, şerefsiz ve soysuz olan kimseye,
10-14. Olur olmaz yemin eden, aşağılık, daima kusur arayıp iğneleyen, durmadan laf götürüp getiren, iyiliği hep engelleyen, saldırgan, günahkâr, huysuz ve kaba, üstelik karakteri bozuk kimselere, serveti ve çocukları var diye sakın boyun eğme.
Son derece kaba ve saygısız, üstelik insanları sömüren ve her türlü kötülüğün simgesi hâline gelmiş o haysiyetsiz, şahsiyetsiz, aşağılık soysuzlara!
Kaba damgalı obur, bundan da öte bayağı âdi’ye;
hem küt hem hodula da.
Çıkarları için insanlara haksızca saldırırlar. Hareketleri kabadır. Üstelik yaptıkları işleri kötü niyetle yaparlar. İnsanlara kötülüğü bulaştırırlar.
10,11,12,13. Sürekli (yalan yere) yemin edip duranlara, aşağılıklara, (herkesi) kötüleyenlere, söz götürüp getirenlere, iyiliğe engel olanlara, saldırganlara, günaha gömülenlere, kaba olanlara, ardından da kötülükle damgalı olanlara itaat etme! [*]
10,11,12,13. (Ey Muhammed!) Şu boş yere yemin eden, aşağılık, (herkesi) kötüleyip duran, boşboğazlık yapan, iyilik düşmanı, saldırgan, günâhkâr, saygısız, sonra bir de soysuzların¹ hiçbirine itaat etme. ²
[yahut] ihtiraslarına esir olmuş zalime, ⁷ ve bütün bunların ötesinde [hemcinslerine] hiçbir faydası dokunmayana. ⁸
Son derece kaba, üstüne üstlük şımarık olana. 5/49, 6/56
Saygısız zorbalara, sonra da, soysuz, zina mahsulü, damgalı dalkavuklara boyun eğme.
Kaba ve duygusuz, üstüne üstlük[⁵²³⁷] fırıldak ve hayırsız.[⁵²³⁸]
Bunun ötesinde de kötü sözlü olup fenalıklarla tanışmış bulunana.
13,14. -İnsanlara- kaba ve haşin davranan, soysuz damgasını yemiş olan bir kimseye, mal ve oğullar sahibi olmuş diye, sakın iltifat etme.
Aylak, sonra da kötülükle damgalı,
Kaba, üstelik kötü ün sahibi...
aġır yüklü yazuḳlardan, andan ḥarām‐zāde,
10, 11, 12, 13, 14, 15, 16. Sakın uyma: Servet ve hanedan sahibi diye, o bol bol yemin eden, değersiz adama! O gammaz, söz gezdiren, hayrın önünü kesene, o saldırgana, günaha dadanmışa! Şerefsiz, kaba, hem de soysuz olana! Kendisine âyetlerimiz okunduğunda “Bu eski insanların masalları! ” diyene, yakında onun burnunu dağlayıp damga basarız. [74, 11-26; 6, 25; 8, 31; 46, 17]
Kaba, sonra da kötülükle damgalı,
Şerre serî' olanlara sonra da aslı nâ-ma'lûm fer ve mâyeye itâ'at iyleme
saygısız, daha da ötesi şımarık olanları önemseme!
Kaba ve bütün bunlardan sonra soyu belirsiz.
Kaba ve katı kalpli olup üstelik bir de soysuz olana.
Kaba/obur, bütün bunlardan sonra da soyu bozuk, kötülükle damgalı.
Zorba-saygısız, sonra da kulağı kesik;
Zorbayı, bütün bunlarla beraber soysuz olan yardıkçıyı...
Kaba ve koftur. Ayrıca asalaktır.
Kaba ve haşin, bütün bunların ötesinde soysuza da uyma!