10. Ayet
فَاَنْتَ عَنْهُ تَلَهّٰىۚ
8,9,10. Allah’a karşı derin bir saygıyla korku içinde koşarak sana geleni ise bırakıp, ona aldırmıyorsun.
Arabic Uthmani · Diyanet İşleri
فَاَنْتَ عَنْهُ تَلَهّٰىۚ
8,9,10. Allah’a karşı derin bir saygıyla korku içinde koşarak sana geleni ise bırakıp, ona aldırmıyorsun.
Sen ondan gaflet ediyor, ona aldırış bile etmiyorsun.
Sen ondan kaçınıyorsun
Sen ona aldırış etmeden oyalandın (onunla ilgilenmedin).
8,9,10. Halbuki şevk ile sana geleni, Allâh’dan korkanı sen ihmâl idiyorsın.
8, 9, 10. Fakat koşarak ve (Allah'tan) korkarak sana gelenle de ilgilenmiyorsun.
İlgi göstermedin ona.
Sen ondan tegafül ediyorsun
Sen onunla ilgilenmiyorsun.
8-9-10. Fakat Allah’tan korkarak, sana koşup gelen kimseye gelince... (Mekke’nin ileri gelen müşriklerini îmâna davetle meşgul olduğun için) sen onunla ilgilen (e) miyorsun.
Sen ondan yüz çevirmektesin (bu tavır mü’minlere layık ve yakışık düşmeyecektir).
Sen onunla ilgilenmiyorsun.
sen andan meşġūl eylersin gendüzüni.
sen kendisini bırakıb da oyalanırsın.
8,9,10. Fakat koşarak ve (Allah'dan) korkarak o sana gelen kimseye gelince, sen onu bırakıp (îmâna gelmeyecek başkasıyla) oyalanıyorsun.
8,9,10. Fakat (Allah’a karşı) derin bir saygıyla koşarak sana geleni (o gözü görmeyeni) ise bırakıp ona aldırmıyorsun.
Sen o’ndan rahatsız oluyor, inkârcıya yöneliyorsun.
sen ona bırakıyorsun!
Bırakıp başkalarıyle meşgul olursun.
Sen ise aldırmıyorsun.
Sen onun yerine başkasıyla ilgileniyorsun.
görmezden gelip başkalarıyla meşgul oluyorsun.
8-10. Gönlünde Allah korkusu taşıyarak koşup sana geleni umursamıyorsun!
Sen ona gereken ilgi ve şefkati göstermiyorsun. Oysa tebliğ ve irşatta öncülük hakkı, dâimâ “arınmak” isteyen kimselerin olmalıdır.
Sen ona aldırış etmiyorsun.
ve sen onunla ilgilenmiyorsun.
Sen onunla ilgilenmedin!
8,9,10. Fakat (Allah’a) saygı ile koşarak sana gelenle ilgilenmiyorsun.
Sen ona aldırış etmiyorsun.
sen görmezden geldin!
8-9-10. Allah’a derin bir saygı duyan ve sana koşarak gelen kişiyle ise hiç ilgilenmedin. 7/93, 32/32
İşte sen onunla ilgilenmiyorsun.
işte sen onu ihmal ediyorsun.
Sen isen ondan teğafül ediyorsun.
8,9,10. Sen neden, Rabbinden korkup sana koşarak gelen a'ma ile ilgilenmiyorsun.
Böylece sen O’nu görmezden geldin!
Sen ise ilgilenmiyorsun.
Sen andan meşġūl olursın.
8, 9, 10. Fakat Allaha saygı duyarak sana şevkle koşa koşa gelenle sen ilgilenmiyorsun.
Sen onunla ilgilenmiyorsun.
Halbuki sen ondan gaflet idersin.
Ama sen onunla ilgilenmiyorsun[*]!
Sen onu bırakıp oyalanıyorsun.
Sen ihmal ediyorsun.
Sen ona aldırmazlık ediyorsun.
Sen ona aldırış etmeden oyalanıyorsun.
Sen ondan yüz çeviriyorsun.
Sen, ona karşı oyalanıyordun.
1,2,3,4,5,6,7,8,9,10. Kendisine âmâ geldi diye yüzünü ekşitti ve döndü. Sen nereden bileceksin, belki o arınacaktı? Yahut, öğüt dinleyecek de öğüt kendisine yarayacaktı. Kendisini yeterli görüp tenezzül etmeyene gelince; sen ona yöneliyorsun. Onun arınmamasından sen sorumlu değilsin. Fakat koşarak sana gelen, saygı duyarak gelmişken, sen onunla ilgilenmiyorsun. [719][720]