6. Ayet
يَٓا اَيُّهَا الْاِنْسَانُ اِنَّكَ كَادِحٌ اِلٰى رَبِّكَ كَدْحًا فَمُلَاق۪يهِۚ
Ey insan! Şüphesiz, sen Rabbine (kavuşuncaya kadar) didinip duracak ve sonunda didinmenin karşılığına kavuşacaksın.
Arabic Uthmani · Diyanet İşleri
يَٓا اَيُّهَا الْاِنْسَانُ اِنَّكَ كَادِحٌ اِلٰى رَبِّكَ كَدْحًا فَمُلَاق۪يهِۚ
Ey insan! Şüphesiz, sen Rabbine (kavuşuncaya kadar) didinip duracak ve sonunda didinmenin karşılığına kavuşacaksın.
Ey insan, şüphe yok ki sen, Rabbine ulaşmak için meşakkatler içinde didinirdurursun da sonunda ona kavuşursun.
Ey insan oğlu! Sen Tanrın için çabalayıp emek verirsin, imdi, ona kavuşursun!
Ey insan! Sen Rabbine kavuşuncaya kadar çalışıp didinerek ömrünü tüketeceksin! Sonunda (bütün yaptıklarında) O'na kavuşacaksın.
1-6. Âsumân rabbin emirlerini îfâ itmek içün yarıldığı ve arz tesviye olunub da o da rabbin emirlerini îfâ itmek üzere içinde ne var ise atarak tahliye olundığı zamân (ey insân) a’mâlinin mukâbilini görirsin.
Ey insan! Şüphe yok ki sen Rabbine karşı çaba üstüne çaba göstermektesin; sonunda O'na varacaksın.
Ey insan, Rabbine doğru çalışıp çabalarsın ve sonunda O'nunla karşılaşırsın.
Ey o insan! Sen cidden rabbına doğru çabalar da çabalar nihâyet ona mülâkî olursun
Ey insan! Kuşkusuz sen Rabbine doğru çaba üstüne çaba sarfetmektesin, nihayet O'na varacaksın.
Ey insan! Şüphesiz sen Rabbin (in vadettiklerin) e (kavuşuncaya kadar) çabalayıp durmaktasın. Nihâyetinde (öleceksin, sonra tekrar diriltilerek, yapmış olduğun iyi ve kötü amellerin karşılığını almak üzere) O’ (nun manevi huzuru) na kavuşacaksın.
Ey insan! Gerçekten sen, hiç durmaksızın Rabbine (O’nun va’adine ve müjdesine) doğru bir çaba harcayıp durmaktasın; (ve elbette) sonunda O’na varacaksın (mülaki olacaksın).
Ey insan! Rabb'ine kavuşuncaya kadar didinip duracak ve sonunda O'na kavuşacaksın.¹
iy ādemį! bayıķ sen caḥillik eyleyicisin çalabuña caḥillik eylemek pes göricisin anı.
Ey insan, hakıykat sen Rabbine (kavuşuncaya) kadar durmayıb didineceksin, nihayet Ona ulaşacaksın.
Ey insan! Şübhesiz ki sen (o gün), Rabbine (kavuşuncaya) kadar çabalamakla didinip durucusun! Nihâyet onunla (o yaptığın amelle) karşılaşacak olansın!
Ey insan! Sen Rabbine kavuşuncaya kadar (dünyada hep) çalışıp çabalayacak ve sonunda O’na (Rabbine) mutlaka kavuşacaksın. *
Ey İnsan! Sen Rabbinin emirlerine ulaşmak için bir çaba içindesin, o halde O’na (Rabbine) kavuşacaksın.
ey insan! İşte sen çalabın için bu kadar çalıştın çabaladın. Sonunda artık ona kavuşacaksın.
İnsan! Rabbine kavuşuncaya kadar işinde öyle çalışıyorsun, öyle çalışıyorsun ki, artık O/na kavuşacaksın.
Ey insan! Muhakkak ki sen Rabbin için çabalama hâlindesin, sonunda O’na kavuşacaksın.
Ey insan! Sen Rabbine kavuşuncaya kadar çalışıp çabalayacak, sonunda O'na kavuşacaksın.
Öyleyse ey insan! Muhakkak sen Rabbbine doğru varan bir yol üzerinde çabalayıp durmaktasın, eninde sonunda mutlaka ölecek, tekrar diriltilip O'na kavuşacaksın.
Ey insan! Sen rabbine doğru büyük bir çaba içindesin; sonunda kuşkusuz O’na kavuşacaksın da.
Ey insan! Sen bu dünyada daha çok mal mülk kazanmak, servet üstüne servet yığmak için gözü dönmüş bir hâlde didinip dururken, her an adım adım Rabb’ine doğru yol almaktasın; sonunda O’nun huzuruna çıkacak ve yaptığın bütün iyilik ve kötülüklerin karşılığını orada bulacaksın!
Ey İnsan! Sen, rabbine doğru çabalamaktasın; sonunda O’na kavuşacaksın.
Ey insan! Nihayet sen, sahibine vardım varacağım derken sonunda ona kavuşursun.
Ey insan! Şüphesiz sen Rabbine ulaşmak için çok çaba harcayacaksın! Çabaların sonunda Rabbine kavuşacaksın!
Ey insan! Şüphesiz ki Rabbine (giden yolda) çaba üstüne çaba gösteriyorsun ve (sonunda) O’na varacaksın.
“-Ey insan! (Unutma ki) sen, Rabbine kavuşuncaya kadar çalışıp çabalayacaksın. Sonunda da mutlaka Ona kavuşacaksın.-”¹
[öyleyse,] ey insan -sen [madem ki] zahmetli bir çaba ile Rabbine yönelmektesin- ⁴ sonunda mutlaka O’na kavuşacaksın!
Ey hayat yolunda son sürat Rabbine doğru koşan insan, hiç şüphen olmasın ki O a mutlaka kavuşacaksın. 29/5…7, 45/34-35
Ey insan, sen Rabbine doğru çaba üstüne çaba sarf etmektesin. Endişelenme, Rabbine de, amellerinin mükâfatına da kavuşacaksın.
Sen ey insanoğlu! Evet evet, hayat yolunda son sürat yeldirdikçe (ister istemez) Rabbine doğru yol alan sen, sonunda O’na kavuşacaksın![⁵⁶³⁷]
Ey insan muhakkak ki sen Rabbine doğru bir çalışmakla çalışıcısın, artık O'na kavuşacaksındır.
Ey insan, kuşkusuz sen Rabbine varan yolda çalışıp durmaktasın (iyi veya kötü ameller işlemektesin) muhakkak ki sonunda, (kıyâmet günü hak ettiğin mükâfat veya cezaya) kavuşacaksın.
(Ve deriz ki;) Ey insan, sen, rabbine varan yolda çabalayıp durmaktasın, nihâyet O’na varacaksın.
-Ey insan, sen, Rabbine kavuşmak için çabalayıp durdun. İşte ona kavuştun.
İy ādem oġlanı, sen sa‘y eylersin, seni yaradan ḥażretine durursın. Sa‘yitgen cezāsın göreceksin.
Ey insan! Sen, tâ Rabbine kavuşuncaya kadar didinip duracaksın.
Ey insan, sen, Rabbine varan yolda çabalayıp durmaktasın, nihayet O'na varacaksın.
Ey İnsân! Sen rabbine mülâkî oluncaya kadar dünyada çalışır ve sa'y ve gayret idersin ve her halde rabbine mülâkî olursun.
Ey insan! Sen Rabbine giden yolda didinip durur ve nihayet onun huzuruna çıkarsın.
Ey insan! Sen Rabbine (kavuşuncaya) kadar çabalayacaksın, sonunda O'na kavuşacaksın.
Ey insan! Sen Rabbine kavuşuncaya kadar çalışıp çabalar, sonunda Ona kavuşursun.
Ey insan, sen Rabbine varmak için çok didinecek, sonunda O'na kavuşacaksın!
Ey insan, gerçekten sen, hiç durmaksızın Rabbine doğru bir çaba harcayıp durmaktasın; sonunda O'na varacaksın.
Ey İnsan! Gerçekten sen, (dönüb varacağın) Rabbine doğru (ölünceye kadar) çabalar da çabalarsın. Nihayet O'na kavuşursun.
Ey insan! Sen gerçekten Rabbine doğru koşturuyorsun; O’nunla buluşacaksın. (Bu dünyada ebedî kalacak değilsin.)
“Ey insan! Şüphesiz sen Rabbine varan yolda çabalayıp durmaktasın. Sonunda O'na kavuşacaksın.”