وَأخرج عبد بن حميد عَن عَاصِم أَنه قَرَأَ {إِلَى نصب} خَفِيفَة مَنْصُوبَة النُّون على معنى وَاحِدَة
Abd b. Humeyd'in naklettiğine göre Âsım; { إِلَى نَصْبٍ } “Dikili bir hedefe doğru” ayetini tekil manasında nûn harfini fethalı ve şeddesiz olarak [nasb şeklinde] okumuştur.
وَأخرج عبد بن حميد عَن أبي الْأَشْهب عَن الْحسن أَنه كَانَ يقرأُها خَاشِعًا أَبْصَارهم قَالَ: وَكَانَ أَبُو رَجَاء يَقْرَأها {خاشعة أَبْصَارهم} وَالله أعلم
Abd b. Humeyd'in Ebü'l-Eşheb üzerinden naklettiğine göre el-Hasan bu ayeti hâşian ebsâruhum şeklinde okurdu. [Râvi] dedi ki: Ebû Recâ ise { خَاشِعَةً أَبْصَارُهُمْ } “Gözleri dehşetle yere eğilmiş olarak” şeklinde okurdu. Doğrusunu Allah bilir.