لما بلَّغتهم الرسل وأنذرتهم قالوا يوم القيامة: ربنا غلبت علينا لذاتنا وأهواؤنا المقدَّرة علينا في سابق علمك، وكنا في فعلنا ضالين عن الهدى.
Elçiler kendilerine tebliğde bulunup onları uyardıklarında kıyamet günü şöyle dediler: "Rabbimiz! Senin ezelî ilminde aleyhimize takdir edilmiş olan zevklerimiz ve hevalarımız bize galebe çaldı ve biz [bu] yaptığımızla doğru yoldan sapmış kimselerdik."
ربنا أخرجنا من النار، وأعدنا إلى الدنيا، فإن رجعنا إلى الضلال فإنا ظالمون نستحق العقوبة.
"Rabbimiz! Bizi ateşten çıkar ve bizi dünyaya geri döndür; eğer tekrar sapıklığa dönersek, şüphesiz biz cezayı hak eden zalimleriz."
قال الله ﷿ لهم: امكثوا في النار أذلاء ولا تخاطبوني. فانقطع عند ذلك دعاؤهم ورجاؤهم.
Allah azze ve celle onlara şöyle buyurdu: "Aşağılık olarak ateşte kalın ve benimle konuşmayın!" İşte o anda onların duaları ve ümitleri kesildi.
إنه كان فريق من عبادي -وهم المؤمنون- يَدْعون: ربنا آمنا فاستر ذنوبنا، وارحمنا، وأنت خير الراحمين.
"Kullarımdan bir zümre -ki onlar müminlerdir- şöyle dua ederlerdi: 'Rabbimiz! İman ettik; artık günahlarımızı ört ve bize merhamet eyle; sen merhamet edenlerin en hayırlısısın.'"
فاشتغلتم بالاستهزاء بهم حتى نسيتم ذكر الله، فبقيتم على تكذيبكم، وقد كنتم تضحكون منهم سخرية واستهزاء.
"Siz onlarla alay etmekle meşgul oldunuz, öyle ki Allah'ı anmayı unuttunuz ve yalanlamanız üzere kaldınız; oysa siz onlara alay ve istihza ile gülüyordunuz."
إني جزيت هذا الفريق من عبادي المؤمنين الفوز بالجنة؛ بسبب صبرهم على الأذى وطاعة الله.
"Şüphesiz ben, mümin kullarımdan oluşan bu zümreyi, eziyete sabretmeleri ve Allah'a itaat etmeleri sebebiyle cennete nail olmakla mükâfatlandırdım."
ويُسْألُ الأشقياء في النار: كم بقيتم في الدنيا من السنين؟ وكم ضيَّعتم فيها من طاعة الله؟
Ateşteki bedbahtlara şöyle sorulur: "Dünyada kaç yıl kaldınız ve orada Allah'a itaatten ne kadarını zayi ettiniz?"
قالوا لِهول الموقف وشدة العذاب: بقينا فيها يومًا أو بعض يوم، فاسأل الحُسَّاب الذين يعدُّون الشهور والأيام.
Durumun dehşetinden ve azabın şiddetinden dolayı şöyle derler: "Orada bir gün yahut günün bir kısmı kadar kaldık; ayları ve günleri sayan hesapçılara sor!"
قال لهم: ما لبثتم إلا وقتًا قليلا لو صبرتم فيه على طاعة الله لفزتم بالجنة، لو كان عندكم علم بذلك؛ وذلك لأن مدة مكثهم في الدنيا قليلة جدا بالنسبة إلى طول مدتهم خالدين في النار.
Onlara şöyle buyurdu: "Eğer buna dair bir bilginiz olsaydı, [anlardınız ki] ancak pek az bir süre kaldınız; şayet onda Allah'a itaate sabretseydiniz cennete nail olurdunuz. Zira onların dünyada kalış süreleri, ateşte ebedî kalacakları sürenin uzunluğuna nispetle pek azdır."
أفحسبتم -أيها الخلق- أنما خلقناكم مهملين، لا أمر ولا نهي ولا ثواب ولا عقاب، وأنكم إلينا لا ترجعون في الآخرة للحساب والجزاء؟
"Ey yaratılmışlar! Sizi başıboş bıraktığımızı; hiçbir emir, yasak, sevap ve ceza olmadığını ve ahirette hesap ve ceza için bize döndürülmeyeceğinizi mi sandınız?"
فتعالى الله الملك المتصرف في كل شيء، الذي هو حق، ووعده حق، ووعيده حق، وكل شيء منه حق، وتَقَدَّس عن أن يخلق شيئًا عبثًا أو سفهًا، لا إله غيره ربُّ العرشِ الكريمِ، الذي هو أعظم المخلوقات.
Her şeyde tasarruf sahibi olan, kendisi hak, vaadi hak, tehdidi hak ve O'ndan gelen her şey hak olan hükümdar Allah pek yücedir; bir şeyi boşuna yahut hikmetsizce yaratmaktan münezzehtir. O'ndan başka ilah yoktur; yaratılmışların en büyüğü olan kerîm Arş'ın Rabbidir.
ومن يعبد مع الله الواحد إلهًا آخر، لا حجة له على استحقاقه العبادة، فإنما جزاؤه على عمله السيِّئ عند ربه في الآخرة. إنه لا فلاح ولا نجاة للكافرين يوم القيامة.
Kim bir olan Allah ile birlikte, ibadete layık olduğuna dair hiçbir delili bulunmayan başka bir ilaha taparsa, onun bu kötü amelinin cezası ahirette ancak Rabbinin katındadır. Şüphesiz kıyamet günü kâfirler için hiçbir kurtuluş ve necat yoktur.
وقل -أيها النبي-: ربِّ تجاوَزْ عن الذنوب وارحم؛ وأنت خير من رحم ذا ذنب، فقبل توبته ولم يعاقبه على ذنبه.
Ve de ki [ey Peygamber]: "Rabbim! Günahları bağışla ve merhamet eyle; sen günah sahibine merhamet edip tövbesini kabul eden ve onu günahından dolayı cezalandırmayanların en hayırlısısın."