ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ الْوَتِينَ (٤٦)
{ ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ الْوَتِينَ } “Sonra da onun can damarını mutlaka keserdik.” (46)
{ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ الوتين} لقطعنا وتينه وهو نياط القلب إذا قطع مات صاحبه
{ ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ الْوَتِينَ } “Sonra da onun can damarını mutlaka keserdik”; onun vetînini keserdik ki bu, kalbin can damarıdır (aort); kesildiği zaman sahibi ölür.
فَمَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَاجِزِينَ (٤٧)
{ فَمَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَاجِزِينَ } “O zaman sizden hiçbiriniz buna engel de olamazdınız.” (47)
{فَمَا مِنكُم} الخطاب للناس أو للمسلمين {مّنْ أَحَدٍ} من زائدة {عَنْهُ} عن قتل محمد وجمع {حاجزين} وإن كان وصف أَحَدٍ لأنه فى معنى الجماعة ومنه قوله تعالى لانفرق بين أحد من رسله
{ فَمَا مِنْكُمْ } “O zaman sizden”; hitap insanlara veya Müslümanlaradır. { مِنْ أَحَدٍ } “hiçbir kimse”; [buradaki] { مِنْ } harfi zâiddir (pekiştirme içindir). { عَنْهُ } “ondan / buna”; Muhammed'in öldürülmesinden. { أَحَدٍ } kelimesinin sıfatı olmasına rağmen { حَاجِزِينَ } “engel olanlar” kelimesinin çoğul gelmesi, [ehad kelimesinin] çoğul anlamı taşımasındandır. Nitekim Yüce Allah'ın: { لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْ رُسُلِهِ } “O'nun elçilerinden hiçbirini ayırt etmeyiz” ayetinde de böyledir.
وَإِنَّهُ لَتَذْكِرَةٌ لِلْمُتَّقِينَ (٤٨)
{ وَإِنَّهُ لَتَذْكِرَةٌ لِلْمُتَّقِينَ } “Şüphesiz o [Kur'an], takva sahipleri için bir öğüttür.” (48)
{وَإِنَّهُ} وإن القرآن {لِتَذْكِرَةٌ} لعظة {لّلْمُتَّقِينَ}
{ وَإِنَّهُ } “Şüphesiz o”; yani Kur'an, { لَتَذْكِرَةٌ } “bir öğüttür”; bir nasihattir, { لِلْمُتَّقِينَ } “takva sahipleri için”.
وَإِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنْكُمْ مُكَذِّبِينَ (٤٩)
{ وَإِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنْكُمْ مُكَذِّبِينَ } “Ve kesinlikle Biz biliyoruz ki, içinizden yalanlayanlar vardır.” (49)
{وَإِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذّبِينَ}
{ وَإِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنْكُمْ مُكَذِّبِينَ } “Ve kesinlikle Biz biliyoruz ki, içinizden yalanlayanlar vardır.”
وَإِنَّهُ لَحَسْرَةٌ عَلَى الْكَافِرِينَ (٥٠)
{ وَإِنَّهُ لَحَسْرَةٌ عَلَى الْكَافِرِينَ } “Ve muhakkak o, inkârcılar için bir pişmanlıktır.” (50)
{وَإِنَّهُ} وإن القرآن {لَحَسْرَةٌ عَلَى الكافرين} به المكذبين له إذا رأوا ثواب المصدقين به
{ وَإِنَّهُ } “Ve muhakkak o”; yani Kur'an, { لَحَسْرَةٌ عَلَى الْكَافِرِينَ } “inkârcılar için bir pişmanlıktır”; onu tasdik edenlerin mükafatını gördükleri vakit, onu inkâr edip yalanlayanlar için [büyük bir hasrettir].
وَإِنَّهُ لَحَقُّ الْيَقِينِ (٥١)
{ وَإِنَّهُ لَحَقُّ الْيَقِينِ } “Ve şüphesiz o, kesin bir gerçektir.” (51)
{وَإِنَّهُ} وإن القرآن {لَحَقُّ اليقين} لعين اليقين ومحض اليقين
{ وَإِنَّهُ } “Ve şüphesiz o”; yani Kur'an, { لَحَقُّ الْيَقِينِ } “kesin bir gerçektir”; yakînin bizzat kendisi ve katıksız olanıdır.
فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ (٥٢)
{ فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ } “O hâlde Yüce Rabbinin adını tesbih et.” (52)
{فَسَبِّحْ باسم رَبّكَ العظيم} فسبح الله بذكر اسمه العظيم وهو قوله سبحان الله
{ فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ } “O hâlde Yüce Rabbinin adını tesbih et”; O'nun 'Sübhânallah' sözü olan yüce ismini anarak Allah'ı tesbih et.