566. Hadis
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ عَائِشَةَ، قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا مِنْ نَبِيٍّ يَمُوتُ حَتَّى يُخَيَّرَ " . قَالَتْ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ " اللَّهُمَّ الرَّفِيقَ الأَعْلَى " . فَعَرَفْتُ أَنَّهُ ذَاهِبٌ .
Bana Mâlik'ten anlattı; ona ulaştığına göre Aişe şöyle dedi: Resulullah (s.a.v.): "Hiçbir peygamber, (dünyada kalmakla ahirete gitmek arasında) muhayyer bırakılmadan ölmez" buyurdu. Aişe dedi ki: (Hastalığı sırasında) onun: "Allah'ım! Refîk-i A'lâ'yı (dilerim)" dediğini işittim. O zaman anladım ki o, gidiyor (bizi değil, Allah'a kavuşmayı tercih etti).