595. Hadis
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ خُصَيْفَةَ، أَنَّهُ سَأَلَ سُلَيْمَانَ بْنَ يَسَارٍ عَنْ رَجُلٍ، لَهُ مَالٌ وَعَلَيْهِ دَيْنٌ مِثْلُهُ أَعَلَيْهِ زَكَاةٌ فَقَالَ لاَ . قَالَ مَالِكٌ الأَمْرُ الَّذِي لاَ اخْتِلاَفَ فِيهِ عِنْدَنَا فِي الدَّيْنِ أَنَّ صَاحِبَهُ لاَ يُزَكِّيهِ حَتَّى يَقْبِضَهُ وَإِنْ أَقَامَ عِنْدَ الَّذِي هُوَ عَلَيْهِ سِنِينَ ذَوَاتِ عَدَدٍ ثُمَّ قَبَضَهُ صَاحِبُهُ لَمْ تَجِبْ عَلَيْهِ إِلاَّ زَكَاةٌ وَاحِدَةٌ فَإِنْ قَبَضَ مِنْهُ شَيْئًا لاَ تَجِبُ فِيهِ الزَّكَاةُ فَإِنَّهُ إِنْ كَانَ لَهُ مَالٌ سِوَى الَّذِي قُبِضَ تَجِبُ فِيهِ الزَّكَاةُ فَإِنَّهُ يُزَكَّى مَعَ مَا قَبَضَ مِنْ دَيْنِهِ ذَلِكَ . قَالَ وَإِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ نَاضٌّ غَيْرُ الَّذِي اقْتَضَى مِنْ دَيْنِهِ وَكَانَ الَّذِي اقْتَضَى مِنْ دَيْنِهِ لاَ تَجِبُ فِيهِ الزَّكَاةُ فَلاَ زَكَاةَ عَلَيْهِ فِيهِ وَلَكِنْ لِيَحْفَظْ عَدَدَ مَا اقْتَضَى فَإِنِ اقْتَضَى بَعْدَ ذَلِكَ عَدَدَ مَا تَتِمُّ بِهِ الزَّكَاةُ مَعَ مَا قَبَضَ قَبْلَ ذَلِكَ فَعَلَيْهِ فِيهِ الزَّكَاةُ . قَالَ فَإِنْ كَانَ قَدِ اسْتَهْلَكَ مَا اقْتَضَى أَوَّلاً أَوْ لَمْ يَسْتَهْلِكْهُ فَالزَّكَاةُ وَاجِبَةٌ عَلَيْهِ مَعَ مَا اقْتَضَى مِنْ دَيْنِهِ فَإِذَا بَلَغَ مَا اقْتَضَى عِشْرِينَ دِينَارًا عَيْنًا أَوْ مِائَتَىْ دِرْهَمٍ فَعَلَيْهِ فِيهِ الزَّكَاةُ ثُمَّ مَا اقْتَضَى بَعْدَ ذَلِكَ مِنْ قَلِيلٍ أَوْ كَثِيرٍ فَعَلَيْهِ الزَّكَاةُ بِحَسَبِ ذَلِكَ . قَالَ مَالِكٌ وَالدَّلِيلُ عَلَى الدَّيْنِ يَغِيبُ أَعْوَامًا ثُمَّ يُقْتَضَى فَلاَ يَكُونُ فِيهِ إِلاَّ زَكَاةٌ وَاحِدَةٌ أَنَّ الْعُرُوضَ تَكُونُ عِنْدَ الرَّجُلِ لِلتِّجَارَةِ أَعْوَامًا ثُمَّ يَبِيعُهَا فَلَيْسَ عَلَيْهِ فِي أَثْمَانِهَا إِلاَّ زَكَاةٌ وَاحِدَةٌ وَذَلِكَ أَنَّهُ لَيْسَ عَلَى صَاحِبِ الدَّيْنِ أَوِ الْعُرُوضِ أَنْ يُخْرِجَ زَكَاةَ ذَلِكَ الدَّيْنِ أَوِ الْعُرُوضِ مِنْ مَالٍ سِوَاهُ وَإِنَّمَا يُخْرِجُ زَكَاةَ كُلِّ شَىْءٍ مِنْهُ وَلاَ يُخْرِجُ الزَّكَاةَ مِنْ شَىْءٍ عَنْ شَىْءٍ غَيْرِهِ . قَالَ مَالِكٌ الأَمْرُ عِنْدَنَا فِي الرَّجُلِ يَكُونُ عَلَيْهِ دَيْنٌ وَعِنْدَهُ مِنَ الْعُرُوضِ مَا فِيهِ وَفَاءٌ لِمَا عَلَيْهِ مِنَ الدَّيْنِ وَيَكُونُ عِنْدَهُ مِنَ النَّاضِّ سِوَى ذَلِكَ مَا تَجِبُ فِيهِ الزَّكَاةُ فَإِنَّهُ يُزَكِّي مَا بِيَدِهِ مِنْ نَاضٍّ تَجِبُ فِيهِ الزَّكَاةُ وَإِنْ لَمْ يَكُنْ عِنْدَهُ مِنَ الْعُرُوضِ وَالنَّقْدِ إِلاَّ وَفَاءُ دَيْنِهِ فَلاَ زَكَاةَ عَلَيْهِ حَتَّى يَكُونَ عِنْدَهُ مِنَ النَّاضِّ فَضْلٌ عَنْ دَيْنِهِ مَا تَجِبُ فِيهِ الزَّكَاةُ فَعَلَيْهِ أَنْ يُزَكِّيَهُ .
Bize Mâlik anlattı; Yezid b. Husayfe'den; o Süleyman b. Yesâr'a bir adam hakkında sordu; adamın malı var, [fakat] üzerinde de malı kadar borcu var; ona zekât düşer mi? Dedi ki: "Hayır." Mâlik dedi ki: "Borç konusunda bizce ihtilafsız olan durum şudur: Alacaklısı, borcunu tahsil edene kadar onun zekâtını vermez. Eğer borçlunun yanında yıllarca kalsa bile, sonra alacaklısı onu tahsil etse, kendisine sadece bir [yıllık] zekât vacip olur. Eğer ondan bir kısmını tahsil ederse, [tahsil ettiği miktar] zekât nisabına ulaşmıyorsa zekât gerekmez. Eğer tahsil edilenin dışında başka malı varsa ve zekât gerektiriyorsa, o zaman tahsil ettiği borçla birlikte zekâtını verir." Dedi ki: "Eğer borçtan tahsil ettiğinden başka nakit malı (nâdd) yoksa ve tahsil ettiği miktar zekât gerektirmiyorsa, ona zekât yoktur. Ancak tahsil ettiklerinin hesabını tutsun. Eğer bundan sonra da tahsil eder ve öncekiyle birlikte zekât nisabına ulaşırsa, o zaman zekâtını verir." Dedi ki: "İlk tahsil ettiğini harcamış olsa da, harcamamış olsa da, [sonrakiyle birlikte nisaba ulaştığında] zekât kendisine vacip olur. Tahsil ettiği miktar yirmi dinar altın veya iki yüz dirheme ulaştığında zekât gerekir. Sonra bundan az veya çok ne tahsil ederse, onun hesabına göre zekâtını verir." Mâlik dedi ki: "Yıllarca borçluda kalıp sonra tahsil edilen borçta sadece bir zekât olmasının delili şudur: Ticaret malı (urûz) bir adamın yanında ticaret için yıllarca kalır, sonra onu satar; [bu yılların tamamı için değil] bedeli üzerinden sadece bir zekât gerekir. Bu şundandır: Alacaklı veya ticaret malı sahibinin, o borcun veya malın zekâtını kendisi dışındaki bir maldan vermesi gerekmez. O, her şeyin zekâtını bizzat kendisinden çıkarır; bir şeyin zekâtını başka bir şeyden çıkarmaz." Mâlik dedi ki: "Bizim katımızda durum şöyledir: Bir adamın borcu olsa ve elinde borcunu karşılayacak kadar ticaret malı (urûz) bulunsa, bunun dışında da zekât gerektiren nakit malı (nâdd) olsa; elindeki zekât gerektiren nakit malın zekâtını verir. Eğer elinde borcunu karşılayacak kadar mal ve nakitten başka bir şeyi yoksa, elinde borcundan artan ve zekât gerektiren miktarda nakit mal olana kadar ona zekât düşmez. [Fazlası olduğunda] onun zekâtını vermesi gerekir."