Binûn603. Hadis
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ، أَنَّهُ قَالَ أَخْبَرَنِي رَجُلاَنِ، مِنْ أَشْجَعَ أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ مَسْلَمَةَ الأَنْصَارِيَّ، كَانَ يَأْتِيهِمْ مُصَدِّقًا فَيَقُولُ لِرَبِّ الْمَالِ أَخْرِجْ إِلَىَّ صَدَقَةَ مَالِكَ . فَلاَ يَقُودُ إِلَيْهِ شَاةً فِيهَا وَفَاءٌ مِنْ حَقِّهِ إِلاَّ قَبِلَهَا . قَالَ مَالِكٌ السُّنَّةُ عِنْدَنَا - وَالَّذِي أَدْرَكْتُ عَلَيْهِ أَهْلَ الْعِلْمِ بِبَلَدِنَا - أَنَّهُ لاَ يُضَيَّقُ عَلَى الْمُسْلِمِينَ فِي زَكَاتِهِمْ وَأَنْ يُقْبَلَ مِنْهُمْ مَا دَفَعُوا مِنْ أَمْوَالِهِمْ .
Bize Mâlik anlattı; Yahya b. Said'den; Muhammed b. Yahya b. Habbân'dan; Eşca (kabilesinden) iki adamın kendisine haber verdiğine göre: Muhammed b. Mesleme el-Ensârî onlara zekât memuru (musaddık) olarak gelirdi ve mal sahibine "Malının zekâtını bana çıkar (ver)" derdi. [Mal sahibi] kendisine borcunu (zekât yükümlülüğünü) karşılayacak bir koyun getirdiğinde onu mutlaka kabul ederdi. Mâlik dedi ki: "Bizim katımızda sünnet (uygulama) -ve beldemizdeki ilim ehlini üzerinde bulduğum görüş- şudur: Zekâtlarında Müslümanlara zorluk çıkarılmaz ve mallarından (zekât olarak) ne verirlerse kabul edilir."