120. Hadis
حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ، أَنَّهَا قَالَتْ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي بَعْضِ أَسْفَارِهِ حَتَّى إِذَا كُنَّا بِالْبَيْدَاءِ - أَوْ بِذَاتِ الْجَيْشِ - انْقَطَعَ عِقْدٌ لِي فَأَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى الْتِمَاسِهِ وَأَقَامَ النَّاسُ مَعَهُ وَلَيْسُوا عَلَى مَاءٍ وَلَيْسَ مَعَهُمْ مَاءٌ فَأَتَى النَّاسُ إِلَى أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ فَقَالُوا أَلاَ تَرَى مَا صَنَعَتْ عَائِشَةُ أَقَامَتْ بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَبِالنَّاسِ وَلَيْسُوا عَلَى مَاءٍ وَلَيْسَ مَعَهُمْ مَاءٌ . قَالَتْ عَائِشَةُ فَجَاءَ أَبُو بَكْرٍ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَاضِعٌ رَأْسَهُ عَلَى فَخِذِي قَدْ نَامَ فَقَالَ حَبَسْتِ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَالنَّاسَ وَلَيْسُوا عَلَى مَاءٍ وَلَيْسَ مَعَهُمْ مَاءٌ قَالَتْ عَائِشَةُ فَعَاتَبَنِي أَبُو بَكْرٍ فَقَالَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَقُولَ وَجَعَلَ يَطْعُنُ بِيَدِهِ فِي خَاصِرَتِي فَلاَ يَمْنَعُنِي مِنَ التَّحَرُّكِ إِلاَّ مَكَانُ رَأْسِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى فَخِذِي فَنَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى أَصْبَحَ عَلَى غَيْرِ مَاءٍ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى آيَةَ التَّيَمُّمِ فَتَيَمَّمُوا . فَقَالَ أُسَيْدُ بْنُ حُضَيْرٍ مَا هِيَ بِأَوَّلِ بَرَكَتِكُمْ يَا آلَ أَبِي بَكْرٍ . قَالَتْ فَبَعَثْنَا الْبَعِيرَ الَّذِي كُنْتُ عَلَيْهِ فَوَجَدْنَا الْعِقْدَ تَحْتَهُ .
Bana Yahya anlattı; Mâlik'ten; Abdurrahman b. Kâsım'dan; babasından; Müminlerin annesi Âişe'den rivayet edildiğine göre, o şöyle dedi: "Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem ile birlikte seferlerinden birine çıktık. Beydâ veya Zâtü'l-Ceyş denilen yere geldiğimizde gerdanlığım koptu. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem onu aramak için orada konakladı. İnsanlar da onunla birlikte konakladılar. Fakat su başında değillerdi ve yanlarında da su yoktu. İnsanlar Ebû Bekir es-Sıddîk'a gelerek: 'Âişe'nin yaptığını görmüyor musun? Resûlullah'ı sallallâhu aleyhi ve sellem ve insanları (burada) tuttu. Halbuki su başında değiller, yanlarında da su yok,' dediler. Âişe dedi ki: Ebû Bekir geldi; Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem ise başını dizime koymuş uyuyordu. (Babam) dedi ki: 'Resûlullah'ı sallallâhu aleyhi ve sellem ve insanları (burada) hapsettin. Halbuki su başında değiller, yanlarında da su yok.' Âişe dedi ki: Ebû Bekir beni azarladı ve Allah'ın dilediği kadar söylendi. Eliyle böğrüme dürtmeye başladı. Beni kımıldamaktan alıkoyan tek şey, Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in başının dizimin üzerinde olmasıydı. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem sabaha kadar susuz bir şekilde uyudu. (Sabah olunca) Allah Tebâreke ve Teâlâ teyemmüm ayetini indirdi ve insanlar teyemmüm ettiler. Üseyd b. Hudayr dedi ki: 'Ey Ebû Bekir ailesi! Bu sizin ilk bereketiniz değildir.' Âişe dedi ki: (Daha sonra) bindiğim deveyi kaldırdık ve gerdanlığı onun altında bulduk."