94. Hadis
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّهُ قَالَ كُنْتُ مَعَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ فِي سَفَرٍ فَرَأَيْتُهُ بَعْدَ أَنْ طَلَعَتِ الشَّمْسُ تَوَضَّأَ ثُمَّ صَلَّى قَالَ فَقُلْتُ لَهُ إِنَّ هَذِهِ لَصَلاَةٌ مَا كُنْتَ تُصَلِّيهَا . قَالَ إِنِّي بَعْدَ أَنْ تَوَضَّأْتُ لِصَلاَةِ الصُّبْحِ مَسِسْتُ فَرْجِي ثُمَّ نَسِيتُ أَنْ أَتَوَضَّأَ فَتَوَضَّأْتُ وَعُدْتُ لِصَلاَتِي .
Bana Mâlik anlattı; Nâfi'den; Sâlim b. Abdullah'tan rivayet edildiğine göre, o şöyle dedi: "Abdullah b. Ömer ile birlikte bir yolculuktaydım. Güneş doğduktan sonra onun abdest alıp namaz kıldığını gördüm. Ona: 'Bu, senin (bu vakitte) kılmadığın bir namaz,' dedim. Şöyle cevap verdi: 'Sabah namazı için abdest aldıktan sonra avret yerime dokunmuştum, sonra abdest almayı unuttum. (Şimdi hatırlayınca) abdest aldım ve namazımı iade ettim.'"