887. Hadis
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، قَالَ مَنْ نَذَرَ بَدَنَةً فَإِنَّهُ يُقَلِّدُهَا نَعْلَيْنِ وَيُشْعِرُهَا ثُمَّ يَنْحَرُهَا عِنْدَ الْبَيْتِ أَوْ بِمِنًى يَوْمَ النَّحْرِ لَيْسَ لَهَا مَحِلٌّ دُونَ ذَلِكَ وَمَنْ نَذَرَ جَزُورًا مِنَ الإِبِلِ أَوِ الْبَقَرِ فَلْيَنْحَرْهَا حَيْثُ شَاءَ .
Bana Yahya anlattı; o Malik'ten; o Nafi'den rivayet edildiğine göre; Abdullah b. Ömer şöyle demiştir: "Kim bir 'bedene' (kurbanlık deve) adamışsa, ona iki nalın ile gerdanlık takar, onu nişanlar (iş'ar eder), sonra onu ya (Mekke'de) Beyt'in yanında ya da Kurban Bayramı günü Mina'da keser. Onun için bundan başka helal olma (kesim) yeri yoktur. Ancak kim develerden veya sığırlardan bir 'cezur' (boğazlanacak deve/sığır) adamışsa, onu dilediği yerde kessin."