1050. Hadis
حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ إِذَا نُحِرَتِ النَّاقَةُ فَذَكَاةُ مَا فِي بَطْنِهَا فِي ذَكَاتِهَا إِذَا كَانَ قَدْ تَمَّ خَلْقُهُ وَنَبَتَ شَعَرُهُ فَإِذَا خَرَجَ مِنْ بَطْنِ أُمِّهِ ذُبِحَ حَتَّى يَخْرُجَ الدَّمُ مِنْ جَوْفِهِ .
Bana Yahya, Mâlik'ten; Nâfi'den; Abdullah b. Ömer'den anlattı ki o şöyle derdi: "Dişi deve boğazlandığında, karnındakinin boğazlanması, -eğer yaratılışı tamamlanmış ve tüyleri bitmişse- annesinin boğazlanmasıyla gerçekleşmiş olur. Eğer annesinin karnından (çıkarılırsa), içindeki kanın akması için boğazlanır."