1122. Hadis
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ، وَسُلَيْمَانَ بْنَ يَسَارٍ، سُئِلاَ عَنْ رَجُلٍ، زَوَّجَ عَبْدًا لَهُ جَارِيَةً فَطَلَّقَهَا الْعَبْدُ الْبَتَّةَ ثُمَّ وَهَبَهَا سَيِّدُهَا لَهُ هَلْ تَحِلُّ لَهُ بِمِلْكِ الْيَمِينِ فَقَالاَ لاَ تَحِلُّ لَهُ حَتَّى تَنْكِحَ زَوْجًا غَيْرَهُ .
Bana Mâlik'ten anlattı; kendisine ulaştığına göre Saîd b. el-Müseyyeb ve Süleyman b. Yesâr'a, kölesini cariyesiyle evlendiren, kölenin de cariyeyi kesin olarak (el-bette) boşadığı, ardından efendisinin cariyeyi köleye hibe ettiği bir adamın durumu soruldu: "Mülkiyet hakkı (cariye olması) sebebiyle köleye helal olur mu?" İkisi de: "Hayır, başka bir koca ile evlenmedikçe ona helal olmaz" dediler.