Binûn1126. Hadis
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، أَنَّهُ بَلَغَهُ عَنِ الزُّبَيْرِ بْنِ الْعَوَّامِ، مِثْلُ ذَلِكَ . قَالَ مَالِكٌ فِي الأَمَةِ تَكُونُ عِنْدَ الرَّجُلِ فَيُصِيبُهَا ثُمَّ يُرِيدُ أَنْ يُصِيبَ أُخْتَهَا إِنَّهَا لاَ تَحِلُّ لَهُ حَتَّى يُحَرِّمَ عَلَيْهِ فَرْجَ أُخْتِهَا بِنِكَاحٍ أَوْ عِتَاقَةٍ أَوْ كِتَابَةٍ أَوْ مَا أَشْبَهَ ذَلِكَ يُزَوِّجُهَا عَبْدَهُ أَوْ غَيْرَ عَبْدِهِ .
Bana Mâlik'ten anlattı; kendisine Zübeyr b. el-Avvâm'dan da bunun bir benzerinin ulaştığını anlattı. Mâlik, bir adamın yanında bulunan ve cinsel ilişkiye girdiği bir cariyesi varken, sonra (cariyenin) kız kardeşiyle de ilişkiye girmek istemesi hakkında dedi ki: "Birinci cariyenin ferci (cinsel ilişkisi) kendisine; evlendirme, azat etme, mükâtebe yapma veya benzeri bir yolla haram olmadıkça, kız kardeşi ona helal olmaz. (Birinciyi) kendi kölesiyle veya başkasıyla evlendirebilir."