1130. Hadis
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ أَبِي عَبْلَةَ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ مَرْوَانَ، أَنَّهُ وَهَبَ لِصَاحِبٍ لَهُ جَارِيَةً ثُمَّ سَأَلَهُ عَنْهَا فَقَالَ قَدْ هَمَمْتُ أَنْ أَهَبَهَا لاِبْنِي فَيَفْعَلَ بِهَا كَذَا وَكَذَا . فَقَالَ عَبْدُ الْمَلِكِ لَمَرْوَانُ كَانَ أَوْرَعَ مِنْكَ وَهَبَ لاِبْنِهِ جَارِيَةً ثُمَّ قَالَ لاَ تَقْرَبْهَا فَإِنِّي قَدْ رَأَيْتُ سَاقَهَا مُنْكَشِفَةً .
Bana Mâlik'ten anlattı; İbrahim b. Ebî Able'den; o Abdülmelik b. Mervân'dan anlattı: Abdülmelik bir arkadaşına bir cariye hediye etti. Sonra (bir zaman geçince) cariyeyi sordu. Arkadaşı: "Onu oğluma hibe etmeye niyetlendim, o da onunla şöyle şöyle yapsın (ilişkiye girsin diye)" dedi. Abdülmelik şöyle dedi: "Mervân senden daha takvalı (vera sahibi) idi. Oğluna bir cariye hibe etti ve sonra: 'Ona yaklaşma; çünkü ben onun bacağını açık olarak gördüm' dedi."