1163. Hadis
حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ، أَنَّهَا خَطَبَتْ عَلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ قُرَيْبَةَ بِنْتَ أَبِي أُمَيَّةَ فَزَوَّجُوهُ ثُمَّ إِنَّهُمْ عَتَبُوا عَلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَقَالُوا مَا زَوَّجْنَا إِلاَّ عَائِشَةَ فَأَرْسَلَتْ عَائِشَةُ إِلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ فَذَكَرَتْ ذَلِكَ لَهُ فَجَعَلَ أَمْرَ قُرَيْبَةَ بِيَدِهَا فَاخْتَارَتْ زَوْجَهَا فَلَمْ يَكُنْ ذَلِكَ طَلاَقًا .
Yahyâ, Mâlik'ten anlattı; Abdurrahman b. el-Kâsım'dan, o da babasından rivayet ettiğine göre Müminlerin annesi Âişe, kardeşi Abdurrahman b. Ebî Bekir'e, Kureybe bint Ebî Ümeyye'yi istedi. Ailesi de onları evlendirdi. Daha sonra (kız tarafı) Abdurrahman'a sitem ettiler ve: "Biz (kızımızı) ancak Âişe'nin hatırına evlendirdik" dediler. Âişe bunu Abdurrahman'a iletti. O da Kureybe'nin (boşanma) yetkisini kendi eline verdi. Kureybe kocasını (onunla kalmayı) tercih etti. Bu durum bir boşanma sayılmadı.