1231. Hadis
وَحَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، وَعَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، وَعَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَسْعُودٍ، وَسَالِمَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، وَالْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍ، وَابْنَ، شِهَابٍ وَسُلَيْمَانَ بْنَ يَسَارٍ كَانُوا يَقُولُونَ إِذَا حَلَفَ الرَّجُلُ بِطَلاَقِ الْمَرْأَةِ قَبْلَ أَنْ يَنْكِحَهَا ثُمَّ أَثِمَ إِنَّ ذَلِكَ لاَزِمٌ لَهُ إِذَا نَكَحَهَا .
Bana Yahya, Mâlik'ten anlattı; ona ulaştığına göre Ömer b. el-Hattâb, Abdullah b. Ömer, Abdullah b. Mes'ud, Sâlim b. Abdullah, Kâsım b. Muhammed, İbn Şihâb ve Süleyman b. Yesâr şöyle derlerdi: "Bir adam, bir kadınla evlenmeden önce (şarta bağlı olarak) o kadını boşayacağına yemin eder, sonra (şart gerçekleşip) yeminini bozarsa; o kadınla evlendiği takdirde bu talak onun için bağlayıcıdır (boşama gerçekleşir)."