1261. Hadis
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ ضَمْرَةَ بْنِ سَعِيدٍ الْمَازِنِيِّ، عَنِ الْحَجَّاجِ بْنِ عَمْرِو بْنِ غَزِيَّةَ، أَنَّهُ كَانَ جَالِسًا عِنْدَ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ فَجَاءَهُ ابْنُ قَهْدٍ - رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْيَمَنِ - فَقَالَ يَا أَبَا سَعِيدٍ إِنَّ عِنْدِي جَوَارِيَ لِي لَيْسَ نِسَائِي اللاَّتِي أُكِنُّ بِأَعْجَبَ إِلَىَّ مِنْهُنَّ وَلَيْسَ كُلُّهُنَّ يُعْجِبُنِي أَنْ تَحْمِلَ مِنِّي أَفَأَعْزِلُ فَقَالَ زَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ أَفْتِهِ يَا حَجَّاجُ . قَالَ فَقُلْتُ يَغْفِرُ اللَّهُ لَكَ إِنَّمَا نَجْلِسُ عِنْدَكَ لِنَتَعَلَّمَ مِنْكَ . قَالَ أَفْتِهِ . قَالَ فَقُلْتُ هُوَ حَرْثُكَ إِنْ شِئْتَ سَقَيْتَهُ وَإِنْ شِئْتَ أَعْطَشْتَهُ . قَالَ وَكُنْتُ أَسْمَعُ ذَلِكَ مِنْ زَيْدٍ فَقَالَ زَيْدٌ صَدَقَ .
Bana Mâlik'ten; o Damre b. Saîd el-Mâzinî'den; o da Haccâc b. Amr b. Gaziyye'den anlattı: Haccâc, Zeyd b. Sâbit'in yanında oturuyordu. O sırada Yemen halkından İbn Kahd adında bir adam gelip şöyle dedi: "Ey Ebu Saîd! Benim cariyelerim var. (Evlerimde) barındırdığım hanımlarım bana onlardan daha sevimli değiller. Ancak o cariyelerin hepsinin benden hamile kalmasını istemiyorum. Azil yapabilir miyim?" Zeyd b. Sâbit: "Ona fetva ver ey Haccâc" dedi. Haccâc dedi ki: "Allah seni bağışlasın! Biz senin yanında ancak senden öğrenmek için oturuyoruz." Zeyd: "Ona fetva ver" dedi. Ben de: "O senin tarlandır; dilersen sularsın, dilersen susuz bırakırsın" dedim. (Haccâc) dedi ki: Ben bunu Zeyd'den işitiyordum. Zeyd: "Doğru söyledi" dedi.