162. Hadis
حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا افْتَتَحَ الصَّلاَةَ رَفَعَ يَدَيْهِ حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ رَفَعَهُمَا كَذَلِكَ أَيْضًا وَقَالَ " سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ " . وَكَانَ لاَ يَفْعَلُ ذَلِكَ فِي السُّجُودِ .
Bana Yahya anlattı; Mâlik'ten; İbn Şihâb'dan; Sâlim b. Abdullah'tan; Abdullah b. Ömer'den: “Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem namaza başladığında ellerini omuzlarının hizasına kaldırırdı. Rükûdan başını kaldırdığında da yine aynı şekilde ellerini kaldırırdı ve 'Semiallahu limen hamideh (Allah, kendisine hamd edeni işitti), Rabbena ve lekel-hamd (Rabbimiz! Hamd sanadır)' derdi. Bunu secdelerde yapmazdı.”