196. Hadis
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ سُمَىٍّ، مَوْلَى أَبِي بَكْرٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ السَّمَّانِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا قَالَ الإِمَامُ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَقُولُوا اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ فَإِنَّهُ مَنْ وَافَقَ قَوْلُهُ قَوْلَ الْمَلاَئِكَةِ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ " .
Ve bana Mâlik'ten anlattı; Ebû Bekir'in azatlısı Sümey'den; Ebû Salih es-Semmân'dan; Ebû Hureyre'den: “Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: 'İmam Semiallahu limen hamideh (Allah, kendisine hamd edeni işitti) dediği zaman, siz de Allahümme Rabbena lekel-hamd (Allah'ım! Rabbimiz, hamd sana mahsustur) deyin. Zira kimin sözü meleklerin sözüne denk gelirse, geçmiş günahları bağışlanır.'”