198. Hadis
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، وَصَلَّى، إِلَى جَنْبِهِ رَجُلٌ فَلَمَّا جَلَسَ الرَّجُلُ فِي أَرْبَعٍ تَرَبَّعَ وَثَنَى رِجْلَيْهِ فَلَمَّا انْصَرَفَ عَبْدُ اللَّهِ عَابَ ذَلِكَ عَلَيْهِ فَقَالَ الرَّجُلُ فَإِنَّكَ تَفْعَلُ ذَلِكَ . فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ فَإِنِّي أَشْتَكِي .
Ve bana Mâlik'ten anlattı; Abdullah b. Dinar'dan: “(Abdullah b. Dinar dedi ki:) Onun (İbn Ömer'in) yanında bir adam namaz kılıyordu. Adam dördüncü rekatta (son oturuşta) oturduğunda bağdaş kurdu ve ayaklarını büktü. Abdullah namazdan ayrılınca bu yaptığını ayıpladı (doğru bulmadı). Adam: 'Ama sen de böyle yapıyorsun' dedi. Abdullah b. Ömer: 'Ben rahatsızım' dedi.”