1296. Hadis
حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَامِرٍ، أَهْدَى لِعُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ جَارِيَةً وَلَهَا زَوْجٌ ابْتَاعَهَا بِالْبَصْرَةِ فَقَالَ عُثْمَانُ لاَ أَقْرَبُهَا حَتَّى يُفَارِقَهَا زَوْجُهَا . فَأَرْضَى ابْنُ عَامِرٍ زَوْجَهَا فَفَارَقَهَا .
Bana Mâlik, İbn Şihâb'dan naklettiğine göre; Abdullah b. Âmir, Osman b. Affan'a bir cariye hediye etti. Cariyenin bir kocası vardı; Abdullah onu Basra'da satın almıştı. Osman: "Kocası ondan ayrılmadıkça ona yaklaşmam" dedi. Bunun üzerine İbn Âmir kocasını razı etti, o da cariyeden ayrıldı (onu boşadı).