1345. Hadis
حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، قَالَ لاَ حُكْرَةَ فِي سُوقِنَا لاَ يَعْمِدُ رِجَالٌ بِأَيْدِيهِمْ فُضُولٌ مِنْ أَذْهَابٍ إِلَى رِزْقٍ مِنْ رِزْقِ اللَّهِ نَزَلَ بِسَاحَتِنَا فَيَحْتَكِرُونَهُ عَلَيْنَا وَلَكِنْ أَيُّمَا جَالِبٍ جَلَبَ عَلَى عَمُودِ كَبِدِهِ فِي الشِّتَاءِ وَالصَّيْفِ فَذَلِكَ ضَيْفُ عُمَرَ فَلْيَبِعْ كَيْفَ شَاءَ اللَّهُ وَلْيُمْسِكْ كَيْفَ شَاءَ اللَّهُ .
Bana Mâlik'ten (anlattı), ona ulaştığına göre Ömer b. el-Hattâb şöyle demiştir: "Çarşımızda karaborsacılık/stokçuluk (hukra) yoktur. Elleri altın dolu olan birtakım adamlar, Allah'ın rızkından avlumuza (çarşımıza) inen bir rızka yönelip, onu bizim aleyhimize stoklamasınlar. Ancak kışın ve yazın binbir zahmetle (ciğerinin direği üzerinde) mal getiren ithalatçı/tüccar (câlib), Ömer'in misafiridir. O malı Allah'ın dilediği gibi (istediği fiyata) satsın, dilediği gibi (istediği zaman satmak üzere) tutsun."