1367. Hadis
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ حَفْصِ بْنِ خَلْدَةَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ سُئِلَ عَنِ الرَّجُلِ، يَكُونُ لَهُ الدَّيْنُ عَلَى الرَّجُلِ إِلَى أَجَلٍ فَيَضَعُ عَنْهُ صَاحِبُ الْحَقِّ وَيُعَجِّلُهُ الآخَرُ فَكَرِهَ ذَلِكَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ وَنَهَى عَنْهُ .
Bana Mâlik'ten (anlattı)ğına göre; Osman b. Hafs b. Halde, İbn Şihâb'dan, o Sâlim b. Abdullah'tan, o da Abdullah b. Ömer'den naklettiğine göre; Abdullah b. Ömer'e: "Bir kimseden vadeli alacağı olan bir adamın, alacağının bir kısmını düşmesi ve borçlunun da (kalanını) peşin ödemesi (uygulaması)" soruldu. Abdullah b. Ömer bunu mekruh gördü ve yasakladı.