1392. Hadis
وَحَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّهُ سَأَلَ سَالِمَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ كِرَاءِ الْمَزَارِعِ، فَقَالَ لاَ بَأْسَ بِهَا بِالذَّهَبِ وَالْوَرِقِ . قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فَقُلْتُ لَهُ أَرَأَيْتَ الْحَدِيثَ الَّذِي يُذْكَرُ عَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ فَقَالَ أَكْثَرَ رَافِعٌ وَلَوْ كَانَ لِي مَزْرَعَةٌ أَكْرَيْتُهَا .
Bana Mâlik'ten (anlattı)ğına göre; İbn Şihâb, Sâlim b. Abdullah b. Ömer'e tarlaların kiraya verilmesini sordu. Sâlim: "Altın ve gümüş karşılığında (kiraya verilmesinde) bir sakınca yoktur" dedi. İbn Şihâb dedi ki: Ona, "Râfi b. Hadîc'den nakledilen (yasaklama ile ilgili) hadis hakkında ne dersin?" dedim. Sâlim: "Râfi abarttı (işi sıkı tuttu). Benim bir tarlam olsaydı onu kiraya verirdim" dedi.