1410. Hadis
قَالَ يَحْيَى قَالَ مَالِكٌ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ، كَانَ يَقْضِي بِشَهَادَةِ الصِّبْيَانِ فِيمَا بَيْنَهُمْ مِنَ الْجِرَاحِ . قَالَ مَالِكٌ الأَمْرُ الْمُجْتَمَعُ عَلَيْهِ عِنْدَنَا أَنَّ شَهَادَةَ الصِّبْيَانِ تَجُوزُ فِيمَا بَيْنَهُمْ مِنَ الْجِرَاحِ وَلاَ تَجُوزُ عَلَى غَيْرِهِمْ وَإِنَّمَا تَجُوزُ شَهَادَتُهُمْ فِيمَا بَيْنَهُمْ مِنَ الْجِرَاحِ وَحْدَهَا لاَ تَجُوزُ فِي غَيْرِ ذَلِكَ إِذَا كَانَ ذَلِكَ قَبْلَ أَنْ يَتَفَرَّقُوا أَوْ يُخَبَّبُوا أَوْ يُعَلَّمُوا فَإِنِ افْتَرَقُوا فَلاَ شَهَادَةَ لَهُمْ إِلاَّ أَنْ يَكُونُوا قَدْ أَشْهَدُوا الْعُدُولَ عَلَى شَهَادَتِهِمْ قَبْلَ أَنْ يَفْتَرِقُوا .
Yahya, Mâlik'ten, o Hişâm b. Urve'den rivayet ettiğine göre; Abdullah b. Zübeyr, çocukların kendi aralarındaki yaralamalar konusundaki şahitlikleriyle hüküm verirdi. Mâlik dedi ki: Bizim katımızda üzerinde ittifak edilen görüş şudur: Çocukların şahitliği, sadece kendi aralarındaki yaralamalarda geçerlidir; başkaları aleyhine geçerli değildir. Şahitlikleri sadece ve sadece kendi aralarındaki yaralamalarda geçerlidir, bunun dışındaki konularda geçerli değildir. Bu da ancak (olay yerinden) dağılmalarından veya kendilerine telkin yapılmasından ya da (ne diyeceklerinin) öğretilmesinden önce olması şartıyla geçerlidir. Eğer dağılırlarsa, dağılmadan önce adil şahitleri kendi şahitliklerine şahit tutmuş olmaları durumu hariç, artık onların şahitliği (kabul) edilmez.