1438. Hadis
وَحَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ حَاطِبٍ، أَنَّ رَقِيقًا، لِحَاطِبٍ سَرَقُوا نَاقَةً لِرَجُلٍ مِنْ مُزَيْنَةَ فَانْتَحَرُوهَا فَرُفِعَ ذَلِكَ إِلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَأَمَرَ عُمَرُ كَثِيرَ بْنَ الصَّلْتِ أَنْ يَقْطَعَ أَيْدِيَهُمْ ثُمَّ قَالَ عُمَرُ أَرَاكَ تُجِيعُهُمْ . ثُمَّ قَالَ عُمَرُ وَاللَّهِ لأُغَرِّمَنَّكَ غُرْمًا يَشُقُّ عَلَيْكَ ثُمَّ قَالَ لِلْمُزَنِيِّ كَمْ ثَمَنُ نَاقَتِكَ فَقَالَ الْمُزَنِيُّ قَدْ كُنْتُ وَاللَّهِ أَمْنَعُهَا مِنْ أَرْبَعِمِائَةِ دِرْهَمٍ . فَقَالَ عُمَرُ أَعْطِهِ ثَمَانَمِائَةِ دِرْهَمٍ . قَالَ يَحْيَى سَمِعْتُ مَالِكًا يَقُولُ وَلَيْسَ عَلَى هَذَا الْعَمَلُ عِنْدَنَا فِي تَضْعِيفِ الْقِيمَةِ وَلَكِنْ مَضَى أَمْرُ النَّاسِ عِنْدَنَا عَلَى أَنَّهُ إِنَّمَا يَغْرَمُ الرَّجُلُ قِيمَةَ الْبَعِيرِ أَوِ الدَّابَّةِ يَوْمَ يَأْخُذُهَا .
Bana Mâlik'ten, o Hişâm b. Urve'den, o babasından, o da Yahya b. Abdurrahman b. Hâtıb'dan rivayet edildiğine göre; Hâtıb'ın köleleri, Müzeyne kabilesinden bir adamın dişi devesini çalıp kestiler. Olay Ömer b. Hattâb'a intikal etti. Ömer (önce) Kesîr b. Salt'a onların ellerini kesmesini emretti. Sonra (Hâtıb'a dönerek): "Görüyorum ki sen onları aç bırakıyorsun" dedi. Sonra Ömer: "Vallahi sana öyle bir ceza (tazminat) ödeteceğim ki canını yakacak" dedi. Ardından Müzeyne'li adama: "Devenin fiyatı ne kadardı?" diye sordu. Müzeyne'li: "Vallahi ben onu dört yüz dirhemden aşağıya vermezdim" dedi. Ömer (Hâtıb'a): "Ona sekiz yüz dirhem ver" dedi. Yahya dedi ki; Mâlik'i şöyle derken işittim: Bizim katımızda uygulama kıymetin (bedelin) iki kat ödetilmesi şeklinde değildir. İnsanların bizdeki uygulaması şöyledir: Kişi, devenin veya hayvanın alındığı (telef edildiği) gündeki kıymetini öder.