1440. Hadis
وَحَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهَا قَالَتْ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ كَانَ نَحَلَهَا جَادَّ عِشْرِينَ وَسْقًا مِنْ مَالِهِ بِالْغَابَةِ فَلَمَّا حَضَرَتْهُ الْوَفَاةُ قَالَ وَاللَّهِ يَا بُنَيَّةُ مَا مِنَ النَّاسِ أَحَدٌ أَحَبُّ إِلَىَّ غِنًى بَعْدِي مِنْكِ وَلاَ أَعَزُّ عَلَىَّ فَقْرًا بَعْدِي مِنْكِ وَإِنِّي كُنْتُ نَحَلْتُكِ جَادَّ عِشْرِينَ وَسْقًا فَلَوْ كُنْتِ جَدَدْتِيهِ وَاحْتَزْتِيهِ كَانَ لَكِ وَإِنَّمَا هُوَ الْيَوْمَ مَالُ وَارِثٍ وَإِنَّمَا هُمَا أَخَوَاكِ وَأُخْتَاكِ فَاقْتَسِمُوهُ عَلَى كِتَابِ اللَّهِ . قَالَتْ عَائِشَةُ فَقُلْتُ يَا أَبَتِ وَاللَّهِ لَوْ كَانَ كَذَا وَكَذَا لَتَرَكْتُهُ إِنَّمَا هِيَ أَسْمَاءُ فَمَنِ الأُخْرَى فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ ذُو بَطْنِ بِنْتِ خَارِجَةَ . أُرَاهَا جَارِيَةً .
Bana Mâlik'ten, o İbn Şihâb'dan, o Urve b. Zübeyr'den, o da Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem'in eşi Âişe'den rivayet edildiğine göre şöyle demiştir: Ebû Bekir es-Sıddîk, Gâbe'deki malından yirmi vesk (hurma) mahsulü veren hurma ağaçlarını bana hibe etmişti. Vefatı yaklaşınca şöyle dedi: "Vallahi ey kızcağızım! İnsanlar arasında, benden sonra zengin olmasını en çok istediğim ve benden sonra fakir düşmesi bana en ağır gelecek kimse sensin. Ben sana (zamanında) yirmi vesk (mahsul veren) ağaçları hibe etmiştim. Eğer sen onları devşirip (kabzedip) mülkiyetine geçirseydin, onlar senin olurdu. Fakat bugün artık o mirasçı malıdır. Onlar (mirasçılarım) senin iki erkek ve iki kız kardeşindir. Onu Allah'ın Kitabı'na göre aranızda taksim edin." Âişe dedi ki: "Babacığım! Vallahi o mal şöyle şöyle (çok büyük bir miktar) olsaydı bile onu (mirasçılara) bırakırdım. Fakat (kız kardeşim) sadece Esmâ var, diğeri kim?" dedim. Ebû Bekir: "Bint Hârice'nin (eşinin) karnındakidir; onun kız olduğunu sanıyorum" dedi.