1451. Hadis
وَحَدَّثَنِي مَالِكٌ، أَنَّهُ سَمِعَ ابْنَ شِهَابٍ، يَقُولُ كَانَتْ ضَوَالُّ الإِبِلِ فِي زَمَانِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ إِبِلاً مُؤَبَّلَةً تَنَاتَجُ لاَ يَمَسُّهَا أَحَدٌ حَتَّى إِذَا كَانَ زَمَانُ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ أَمَرَ بِتَعْرِيفِهَا ثُمَّ تُبَاعُ فَإِذَا جَاءَ صَاحِبُهَا أُعْطِيَ ثَمَنَهَا .
Bana Mâlik'ten rivayet edildiğine göre; kendisi İbn Şihâb'ı şöyle derken işitmiştir: "Ömer b. Hattâb zamanında yitik (sahipsiz) develer, kendi halinde çoğalan sürüler halindeydi; kimse onlara dokunmazdı. Osman b. Affan'ın zamanı gelince, bunların ilan edilmesini (sahibinin aranmasını), sonra da satılmasını emretti. Sahibi geldiği zaman ona bedeli ödenirdi."