1699. Hadis
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، كَانَ يَأْكُلُ خُبْزًا بِسَمْنٍ فَدَعَا رَجُلاً مِنْ أَهْلِ الْبَادِيَةِ فَجَعَلَ يَأْكُلُ وَيَتَّبِعُ بِاللُّقْمَةِ وَضَرَ الصَّحْفَةِ فَقَالَ عُمَرُ كَأَنَّكَ مُقْفِرٌ . فَقَالَ وَاللَّهِ مَا أَكَلْتُ سَمْنًا وَلاَ رَأَيْتُ أَكْلاً بِهِ مُنْذُ كَذَا وَكَذَا . فَقَالَ عُمَرُ لاَ آكُلُ السَّمْنَ حَتَّى يَحْيَا النَّاسُ مِنْ أَوَّلِ مَا يَحْيَوْنَ .
Ve bana Mâlik'ten; Yahya b. Said'den anlattı ki; Ömer b. el-Hattâb yağlı ekmek yiyordu. Çölden bir adamı (yemeğe) çağırdı. Adam yemeye ve lokmasıyla tabağın (dibindeki) yağını sıyırmaya başladı. Ömer: “Sanki sen (yağa) hasret kalmışsın (yoksul düşmüşsün)” dedi. Adam: “Vallahi şu kadar zamandan beri ne yağ yedim ne de yağlı yiyen birini gördüm” dedi. Bunun üzerine Ömer: “İnsanlar (kıtlıktan kurtulup) bolluğa kavuşuncaya kadar ben de yağ yemeyeceğim” dedi.