1705. Hadis
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ كَانَ لاَ يُؤْتَى أَبَدًا بِطَعَامٍ وَلاَ شَرَابٍ حَتَّى الدَّوَاءُ فَيَطْعَمَهُ أَوْ يَشْرَبَهُ إِلاَّ قَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي هَدَانَا وَأَطْعَمَنَا وَسَقَانَاوَنَعَّمَنَا اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُمَّ أَلْفَتْنَا نِعْمَتُكَ بِكُلِّ شَرٍّ فَأَصْبَحْنَا مِنْهَا وَأَمْسَيْنَا بِكُلِّ خَيْرٍ نَسْأَلُكَ تَمَامَهَا وَشُكْرَهَا لاَ خَيْرَ إِلاَّ خَيْرُكَ وَلاَ إِلَهَ غَيْرُكَ إِلَهَ الصَّالِحِينَ وَرَبَّ الْعَالَمِينَ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَلاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ مَا شَاءَ اللَّهُ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ اللَّهُمَّ بَارِكْ لَنَا فِيمَا رَزَقْتَنَا وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ . قَالَ يَحْيَى سُئِلَ مَالِكٌ هَلْ تَأْكُلُ الْمَرْأَةُ مَعَ غَيْرِ ذِي مَحْرَمٍ مِنْهَا أَوْ مَعَ غُلاَمِهَا فَقَالَ مَالِكٌ لَيْسَ بِذَلِكَ بَأْسٌ إِذَا كَانَ ذَلِكَ عَلَى وَجْهِ مَا يُعْرَفُ لِلْمَرْأَةِ أَنْ تَأْكُلَ مَعَهُ مِنَ الرِّجَالِ . قَالَ وَقَدْ تَأْكُلُ الْمَرْأَةُ مَعَ زَوْجِهَا وَمَعَ غَيْرِهِ مِمَّنْ يُؤَاكِلُهُ أَوْ مَعَ أَخِيهَا عَلَى مِثْلِ ذَلِكَ وَيُكْرَهُ لِلْمَرْأَةِ أَنْ تَخْلُوَ مَعَ الرَّجُلِ لَيْسَ بَيْنَهُ وَبَيْنَهَا حُرْمَةٌ .
Ve bana Mâlik'ten; Hişam b. Urve'den; babasından anlattı ki; ona bir yemek veya içecek, hatta ilaç bile getirilip de onu yediği veya içtiği zaman mutlaka şöyle derdi: “Bize hidayet veren, bizi doyuran, bizi içiren ve bizi nimetlendiren Allah'a hamdolsun. Allah en büyüktür. Allah'ım! Senin nimetin bizi her türlü şer (sıkıntı) içinde iken buldu; biz de o (nimet) sayesinde her türlü hayırla sabahladık ve akşamladık. Senden bu nimetin tamamlanmasını ve şükrünü (eda etmeyi) isteriz. Senden başka hayır, Senden başka ilah yoktur. Salihlerin ilahı, alemlerin Rabbisin. Hamd Allah'a mahsustur. Allah'tan başka ilah yoktur. Allah ne dilerse o olur. Güç ve kuvvet ancak Allah iledir. Allah'ım! Bize rızık olarak verdiklerini bereketli kıl ve bizi ateş azabından koru.” Yahya dedi ki: Mâlik'e: “Kadın, mahremi olmayan biriyle veya kölesiyle yemek yiyebilir mi?” diye soruldu. Mâlik dedi ki: “Örfte kadının beraber yemek yemesi bilinen (yadırganmayan) erkeklerle, (edebe uygun) bir şekilde olursa bunda bir sakınca yoktur.” (Mâlik) dedi ki: “Kadın, kocasıyla ve kocasının yemeğe aldığı kimselerle veya kardeşiyle bu şekilde yemek yiyebilir. Ancak kadının, arasında mahremiyet olmayan bir erkekle baş başa kalması mekruhtur.”