231. Hadis
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ ثَعْلَبَةَ بْنِ أَبِي مَالِكٍ الْقُرَظِيِّ، أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّهُمْ، كَانُوا فِي زَمَانِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ يُصَلُّونَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ حَتَّى يَخْرُجَ عُمَرُ فَإِذَا خَرَجَ عُمَرُ وَجَلَسَ عَلَى الْمِنْبَرِ وَأَذَّنَ الْمُؤَذِّنُونَ - قَالَ ثَعْلَبَةُ - جَلَسْنَا نَتَحَدَّثُ فَإِذَا سَكَتَ الْمُؤَذِّنُونَ وَقَامَ عُمَرُ يَخْطُبُ أَنْصَتْنَا فَلَمْ يَتَكَلَّمْ مِنَّا أَحَدٌ . قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فَخُرُوجُ الإِمَامِ يَقْطَعُ الصَّلاَةَ وَكَلاَمُهُ يَقْطَعُ الْكَلاَمَ .
Ve bana Mâlik'ten anlattı; İbn Şihâb'dan; Sa'lebe b. Ebi Mâlik el-Kurazî'den; ona haber verdiğine göre: “Onlar, Ömer b. Hattab zamanında Cuma günü Ömer çıkıncaya kadar namaz kılarlardı. Ömer çıkıp minbere oturduğunda ve müezzinler ezan okuduğunda -Sa'lebe dedi ki- oturur konuşurduk. Müezzinler susup Ömer hutbe okumaya kalktığında susar, hiçbirimiz konuşmazdık.” İbn Şihâb dedi ki: “İmamın çıkması namazı keser, konuşması da konuşmayı keser.”