1796. Hadis
حَدَّثَنِي مَالِكٌ، أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا وَضَعَ رِجْلَهُ فِي الْغَرْزِ وَهُوَ يُرِيدُ السَّفَرَ يَقُولُ " بِاسْمِ اللَّهِ . اللَّهُمَّ أَنْتَ الصَّاحِبُ فِي السَّفَرِ وَالْخَلِيفَةُ فِي الأَهْلِ اللَّهُمَّ ازْوِ لَنَا الأَرْضَ وَهَوِّنْ عَلَيْنَا السَّفَرَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ وَعْثَاءِ السَّفَرِ وَمِنْ كَآبَةِ الْمُنْقَلَبِ وَمِنْ سُوءِ الْمَنْظَرِ فِي الْمَالِ وَالأَهْلِ " .
Bana Mâlik'ten; kendisine ulaştığına göre Rasûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in yolculuk yapmak isteyerek ayağını üzengiye koyduğu zaman şöyle dua ettiği anlatıldı: “Bismillah. Allah'ım! Yolculukta arkadaş, ailede (bıraktığımız) vekil sensin. Allah'ım! Yeryüzünü bize dür (yolu kısalt) ve yolculuğu bize kolaylaştır. Allah'ım! Yolculuğun meşakkatinden, üzüntülü dönüşten, mal ve ailede kötü manzara görmekten sana sığınırım.”