1854. Hadis
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم اسْتَعْمَلَ رَجُلاً مِنْ بَنِي عَبْدِ الأَشْهَلِ عَلَى الصَّدَقَةِ فَلَمَّا قَدِمَ سَأَلَهُ إِبِلاً مِنَ الصَّدَقَةِ فَغَضِبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى عُرِفَ الْغَضَبُ فِي وَجْهِهِ - وَكَانَ مِمَّا يُعْرَفُ بِهِ الْغَضَبُ فِي وَجْهِهِ أَنْ تَحْمَرَّ عَيْنَاهُ - ثُمَّ قَالَ " إِنَّ الرَّجُلَ لَيَسْأَلُنِي مَا لاَ يَصْلُحُ لِي وَلاَ لَهُ فَإِنْ مَنَعْتُهُ كَرِهْتُ الْمَنْعَ وَإِنْ أَعْطَيْتُهُ أَعْطَيْتُهُ مَا لاَ يَصْلُحُ لِي وَلاَ لَهُ " . فَقَالَ الرَّجُلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لاَ أَسْأَلُكَ مِنْهَا شَيْئًا أَبَدًا .
Ve bana Mâlik'ten; Abdullah b. Ebî Bekir'den; babasından anlattı ki; Rasûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem Benî Abdil-Eşhel'den bir adamı zekât (toplamak) üzere görevlendirdi. (Adam) geldiğinde, (kendisine vermek üzere) O'ndan zekât mallarından bir deve istedi. Rasûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem buna öfkelendi, hatta öfkesi yüzünden anlaşıldı. —Ki yüzünden öfkesinin anlaşılması, gözlerinin kızarmasıyla olurdu.— Sonra şöyle buyurdu: “Şüphesiz kişi benden, ne bana ne de kendisine uygun (helal) olmayan bir şey istiyor. Eğer ona vermesem (reddetsem), reddetmeyi kerih görürüm (hoşlanmam). Eğer ona verirsem, ne bana ne de kendisine uygun olmayan bir şeyi vermiş olurum.” Bunun üzerine adam: “Ey Allah'ın Rasûlü! Asla ondan bir şey istemeyeceğim” dedi.