255. Hadis
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهَا قَالَتْ كُنْتُ أَنَامُ بَيْنَ يَدَىْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَرِجْلاَىَ فِي قِبْلَتِهِ فَإِذَا سَجَدَ غَمَزَنِي فَقَبَضْتُ رِجْلَىَّ فَإِذَا قَامَ بَسَطْتُهُمَا . قَالَتْ وَالْبُيُوتُ يَوْمَئِذٍ لَيْسَ فِيهَا مَصَابِيحُ .
Ve bana Mâlik'ten anlattı; Ömer b. Ubeydullah'ın azatlısı Ebu'n-Nadr'dan; Ebu Seleme b. Abdurrahman'dan; Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'in eşi Aişe'den; onun şöyle dediğini: “Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in önünde uyurdum, ayaklarım onun kıblesindeydi. Secde ettiğinde bana dokunurdu, ben de ayaklarımı toplardım. Ayağa kalktığında ise onları uzatırdım.” Dedi ki: “O günlerde evlerde kandiller yoktu.”