256. Hadis
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا نَعَسَ أَحَدُكُمْ فِي صَلاَتِهِ فَلْيَرْقُدْ حَتَّى يَذْهَبَ عَنْهُ النَّوْمُ فَإِنَّ أَحَدَكُمْ إِذَا صَلَّى وَهُوَ نَاعِسٌ لاَ يَدْرِي لَعَلَّهُ يَذْهَبُ يَسْتَغْفِرُ فَيَسُبُّ نَفْسَهُ " .
Ve bana Mâlik'ten anlattı; Hişâm b. Urve'den; babasından; Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'in eşi Aişe'den; Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in şöyle buyurduğunu: “Sizden biriniz namazda iken uykusu gelirse, uyku kendisinden gidinceye kadar yatsın (uyusun). Çünkü sizden biri uyuklarken namaz kılarsa, bilemez, belki bağışlanma dileyecekken kendine söver.”