257. Hadis
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي حَكِيمٍ، أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَمِعَ امْرَأَةً مِنَ اللَّيْلِ تُصَلِّي فَقَالَ " مَنْ هَذِهِ " . فَقِيلَ لَهُ هَذِهِ الْحَوْلاَءُ بِنْتُ تُوَيْتٍ لاَ تَنَامُ اللَّيْلَ . فَكَرِهَ ذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى عُرِفَتِ الْكَرَاهِيَةُ فِي وَجْهِهِ ثُمَّ قَالَ " إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى لاَ يَمَلُّ حَتَّى تَمَلُّوا اكْلَفُوا مِنَ الْعَمَلِ مَا لَكُمْ بِهِ طَاقَةٌ " .
Ve bana Mâlik'ten anlattı; İsmail b. Ebi Hâkim'den; kendisine ulaştığına göre Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem geceleyin namaz kılan bir kadın işitti ve: “Bu kimdir?” dedi. Ona: “Bu, Tuveyt kızı Havlâ'dır, gece (hiç) uyumaz” denildi. Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem bundan hoşlanmadı, hatta hoşnutsuzluğu yüzünden belli oldu. Sonra şöyle buyurdu: “Şüphesiz Allah Tebareke ve Teala siz bıkıncaya kadar bıkmaz. Gücünüzün yettiği amelleri yapın.”