269. Hadis
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، أَنَّهُ قَالَ كَانَ أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَأْتِيَ، فِرَاشَهُ أَوْتَرَ وَكَانَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ يُوتِرُ آخِرَ اللَّيْلِ قَالَ سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ فَأَمَّا أَنَا فَإِذَا جِئْتُ فِرَاشِي أَوْتَرْتُ .
Ve bana Mâlik'ten anlattı; Yahya b. Saîd'den; Saîd b. el-Müseyyeb'den; onun şöyle dediğini: “Ebu Bekir es-Sıddık yatağına gelmek istediğinde vitir kılardı. Ömer b. Hattab ise gecenin sonunda vitir kılardı.” Saîd b. el-Müseyyeb dedi ki: “Bana gelince, ben yatağıma geldiğimde vitir kılarım.”