357. Hadis
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ أَنَّ أَبَا مُرَّةَ، مَوْلَى عَقِيلِ بْنِ أَبِي طَالِبٍ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ أُمَّ هَانِئٍ بِنْتَ أَبِي طَالِبٍ، تَقُولُ ذَهَبْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَامَ الْفَتْحِ فَوَجَدْتُهُ يَغْتَسِلُ وَفَاطِمَةُ ابْنَتُهُ تَسْتُرُهُ بِثَوْبٍ - قَالَتْ - فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَقَالَ " مَنْ هَذِهِ " . فَقُلْتُ أُمُّ هَانِئٍ بِنْتُ أَبِي طَالِبٍ . فَقَالَ " مَرْحَبًا بِأُمِّ هَانِئٍ " . فَلَمَّا فَرَغَ مِنْ غُسْلِهِ قَامَ فَصَلَّى ثَمَانِيَ رَكَعَاتٍ مُلْتَحِفًا فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ ثُمَّ انْصَرَفَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ زَعَمَ ابْنُ أُمِّي عَلِيٌّ أَنَّهُ قَاتِلٌ رَجُلاً أَجَرْتُهُ فُلاَنُ بْنُ هُبَيْرَةَ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " قَدْ أَجَرْنَا مَنْ أَجَرْتِ يَا أُمَّ هَانِئٍ " . قَالَتْ أُمُّ هَانِئٍ وَذَلِكَ ضُحًى .
Ve bana Mâlik'ten; Ömer b. Ubeydullah'ın azatlısı Ebu'n-Nadr'dan; Akîl b. Ebi Talib'in azatlısı Ebu Mürre'nin ona haber verdiğine göre, o Ebu Talib'in kızı Ümmü Hâni'yi şöyle derken işitmiştir: “Fetih yılında Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in yanına gittim. Onu guslederken buldum. Kızı Fâtıma onu bir elbise ile perdeliyordu. Selam verdim. ‘Bu kim?’ dedi. ‘Ebu Talib'in kızı Ümmü Hâni’ dedim. ‘Merhaba Ümmü Hâni’ dedi. Guslünü bitirince kalktı ve tek bir elbiseye bürünmüş olarak sekiz rekat namaz kıldı. Sonra (namazdan) ayrıldı. Dedim ki: ‘Ey Allah'ın Resûlü! Annemin oğlu Ali, himayeme aldığım bir adamı öldüreceğini iddia ediyor. O adam Falan b. Hübeyre'dir.’ Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: ‘Ey Ümmü Hâni! Senin eman verdiğine biz de eman verdik.’” Ümmü Hâni dedi ki: “Bu (olay) kuşluk vaktindeydi.”